Muhammad Zaidan
Muhammad Zaidan | |
|---|---|
| Rođenje | 10. decembar 1948. |
| Smrt | 8. mart 2004 (55 godina) |
| Druga imena | Abū-‘Abbās ili Muhammad ‘Abbās |
| Poznat(a) po | Osnivač i vođa Palestinskog oslobodilačkog fronta |
Muhammad Zaidan, poznatiji kao Muhammad Abbas (10. decembar 1948. – 8. mart 2004.), ponekad poznat kao Abu Abbas (arapski: أبو عباس), bio je (zajedno s Tal'atom Ya'qoubom) osnivač Organizacije Palestinski oslobodilački front (PLF).[1]
Politička pozadina
[uredi | uredi izvor]Zaidan je rođen 1948. u Safedu, Palestina,[2] iako drugi izvori navode da je rođen u sirijskom izbjegličkom kampu.[3]
Studirao je na Univerzitetu u Damasku, gdje se 1968. pridružio radikalnom, prosirijskom Narodnom frontu za oslobođenje Palestine – Generalna komanda (PFLP-GC) pod vođstvom Ahmeda Jibrila. Godine 1977. došlo je do velikih nesuglasica između PFLP-GC, Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) i drugih palestinskih frakcija sa sjedištem u Libanu. Zaidan, koji se protivio sirijskom učešću u libanskom ratu, napustio je PFLP-GC i stvorio PLF sa Talaatom Jakubom, koji se na kraju podijelio u tri odvojene frakcije (a kasnije ponovo ujedinio). Zaidanova frakcija PLF-a, koja je bila najveća od te tri, preselila je svoje sjedište u Tunis.
Vođa PLF-a
[uredi | uredi izvor]Od svog osnivanja 1977, PLF, predvođen Abbasom, bio je član Palestinske oslobodilačke organizacije i primao je podršku i od PLO-a i od pokreta Fatah Yasser Arafata. Za razliku od PFLP-GC, PLF je podržavao mirovne pregovore između Izraela i Palestinaca. Zaidan je izabran u Izvršni komitet PLO-a 1984. i predstavljao je Palestinsko nacionalno vijeće (PNC) 1989. tokom mirovnih pregovora s Izraelom. Iako je Izrael tražio Zaidana zbog njegovog učešća u gerilskim napadima na Izrael (uključujući napade na civile) tokom 1970-ih, 1980-ih i 1990-ih, Izrael mu je dozvolio da slobodno putuje Pojasom Gaze tokom 1990-ih jer je podržavao mirovne pregovore. Jedan značajan napad PLF-a pod Zaidanovim vodstvom rezultirao je smrću Dannyja Harana (28 godina) i njegove dvije kćerke, Einat (4) i Yael (2) u aprilu 1979. u njihovom domu u Nahariji, Izrael, kojeg je ubio Samir Kuntar.
Otmica broda Achille Lauro
[uredi | uredi izvor]Tokom 1980-ih, PLF je pokretao napade na civilne i vojne ciljeve na sjeveru Izraela, preko libanske granice. Godine 1985. on je osmislio otmicu italijanskog kruzera Achille Lauro. Tokom otmice, 69-godišnji američki jevrejski putnik Leon Klinghoffer, koji je koristio invalidska kolica, ubijen je i bačen u more. Četvorica otmičara, u strahu od vojne intervencije Sjedinjenih Država, predala su se Egiptu u zamjenu za siguran izlazak iz Egipta, pod izgovorom da nisu naudili nijednom od putnika. Četiri aviona F-14 iz američke 6. flote presrela su avion koji je prevozio otmičare u Tunis i otpratila ga do Sigonelle, NATO baze u Italiji. Tamo su otkrili da su Zaidan i politički oficir PLO-a Hassan također bili u avionu. Insajderski dogovori unutar italijanske vlade doveli su do toga da su obojica prebačeni iz Sigonelle u Rim.[4] Odatle su se Zaidan i Hassan ukrcali u jugoslovenski civilni avion koji je letio za Beograd. Uprkos američkim zahtjevima za izručenje Zaidana iz Jugoslavije, on nije izručen zbog jugoslavenskih odnosa s PLO-om. Zatim je odletio u Aden, Južni Jemen, a odatle u Bagdad, gdje ga je Sadam Husein sklonio od izručenja Italiji. Ostao je u Iraku i komandovao PLF-om (ponovo ujedinjenim 1989) do američke invazije na Irak 2003.
Italija je u odsustvu osudila Zaidana na pet doživotnih zatvorskih kazni zbog njegove uloge u otmici broda Achille Lauro. Također je bio tražen u SAD-u zbog zločina koji uključuju terorizam, pirateriju i ubistvo. Godine 1996. izvinio se za otmicu Achille Lauro i ubistvo Leona Klinghoffera te se zalagao za mirovne pregovore između Palestinaca i Izraela; izvinjenje su odbacile američka vlada i Klinghofferova porodica.
Smrt u pritvoru
[uredi | uredi izvor]Nakon američke invazije na Irak 20. marta 2003, Zaidana su zarobile američke specijalne snage 14. aprila 2003. dok je pokušavao pobjeći iz Bagdada u Siriju. Italija je potom zatražila njegovu ekstradiciju. Pentagon je 9. marta 2004. izvijestio da je Zaidan umro prethodnog dana, prirodnom smrću, dok je bio u američkom pritvoru. PLF je optužio Amerikance za atentat na njihovog vođu. Američke vlasti su pristale da predaju Abbasovo tijelo Palestinskom društvu Crvenog polumjeseca radi sahrane u Ramali na Zapadnoj obali. Međutim, izraelske vlasti su blokirale njegovu sahranu tamo, te je umjesto toga sahranjen na Groblju mučenika u Damasku.
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ "Oct 7, 1985: Palestinian Terrorists Hijack an Italian Cruise Ship". The Maritime Executive. 5. 10. 2012. Arhivirano s originala, 12. 11. 2012. Pristupljeno 22. 10. 2012.
- ↑ Tucker, Spencer C. (2010). Roberts, Priscilla Mary (ured.). The encyclopedia of Middle East wars the United States in the Persian Gulf, Afghanistan, and Iraq conflicts. Santa Barbara, CA, US: ABC-CLIO. str. 1. ISBN 978-1-85109-948-1.
- ↑ "Abu Abbas". The Daily Telegraph. 11. 3. 2004. Arhivirano s originala, 18. 1. 2012. Pristupljeno 1. 7. 2011.
- ↑ Tobias, Binyamin; Bettini, Daniel (2. 4. 2018). "Italian magazine publishes Arafat's secret journals". Ynet News. Pristupljeno 7. 2. 2018.
Vanjski linkovi
[uredi | uredi izvor]- Abu Abbas prikupljene novosti i komentari u The New York Times
- Achille Lauro hijacking, BBC H2G2
- U.S. captures mastermind of Achille Lauro hijacking, David Ensor, CNN, 16 April 2003
Nedovršeni članak Muhammad Zaidan koji govori o biografijama treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.
