Nacionalni park Sutjeska

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Za druga značenja, pogledajte Sutjeska (čvor).
Koordinate: 43°20′00″N 18°41′00″E / 43.33333°N 18.68333°E / 43.33333; 18.68333
Nacionalni park Sutjeska
Nacionalni park
Sutjeska Mountains.jpg
Država Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Bosna i Hercegovina
Koordinate 43°20′00″N 18°41′00″E / 43.33333°N 18.68333°E / 43.33333; 18.68333
Površina 175 km2
Osnovan 9. februar 1962.[1]
Uprava http://www.npsutjeska.info/

Nacionalni park Sutjeska nalazi se na teritoriji općina Foča, Gacko i Kalinovik i najstariji je nacionalni park u Bosni i Hercegovini. Nalazi se na magistralnom putnom pravcu Sarajevo–Foča–TjentišteBilećaTrebinjeDubrovnik. Zauzima površinu od 17500 hektara, odnosno 175 km2. Obuhvata područje rijeke Sutjeske i njenih pritoka Hrčavke i Jabučnice, sa strogim prirodnim rezervatom Perućica, dijelove planina Maglić (2386 m- najviši vrh u BiH), Volujaka, Vučeva i Zelengore.

Historija[uredi | uredi izvor]

Narodna skupština Bosne i Hercegovine donijela je 1952. godine zakon o proglašenju područja Sutjeske nacionalnim parkom. Iste godine Vlada NR Bosne i Hercegovine donijela odluku o izdvajanju Perućice (1.234 ha) iz redovnog šumarskog gospodarenja, kao šumarski objekat potreban naučnim istraživanjima i nastavi. Rješenjem Zemaljskog zavoda za zaštitu spomenika kulture i prirodnih rijetkosti Bosne i Hercegovine 1954. područje Perućice uvećano je za 200 ha (1.434 ha) i stavljeno pod zaštitu države kao prirodni rezervat. Razvoj NPS-a u prošlosti uglavnom je bio baziran na istorijskim događajima iz II Svjetskog rata. U spomen bitke na Sutjesci, poznate kao Peta neprijateljska ofanziva, u periodu 1958-1975. godine izgrađena je spomen-kosturnica na Tjentištu, u kojoj su sahranjeni posmrtni ostaci 3.301-og borca sa Sutjeske, svečano otkriven monumentalni spomenik, rad Miodraga Živkovića i otvorena spomen kuća bitke na Sutjesci.

Osim spomenika, sve bilo je uništeno i opljačkano u ratu 1992-1995.

Nacionalni park Sutjeska proglašen je javnim preduzećem od strane Vlade Republike Srpske odlukom od 17. avgusta 1996. godine, sa sjedištem u Tjentištu. Uključen je u IUCN, međunarodnu listu nacionalnih parkova.

Danas park je ugrožen planom Vlade Republike Srpske za izgradnju četiri male hidroelektrane u samom srcu Nacionalnog parka.

O parku[uredi | uredi izvor]

Preko 66% parka je pokriveno šumama, dok preostali dio čine planinski pašnjaci, livade i goleti iznad gornje granice šuma. Neiscrpne su mogućnosti uživanja u jednoj ovakvoj prirodno-geografskoj raznolikosti. Njene planine, jezera, rijeke, šume i sačuvana divljina su među najveličanstvenijim u Evropi. Ovo područje je dio Dinarida, koje se dalje proteže duboko u Balkansko poluostrvo, sve do Prokletija na granici sa Crnom Gorom i Albanijom. Rijeka Sutjeska je milenijumima usjecala svoj put kroz bijesan kanjon i protiče kroz samo srce ovog nacionalnog parka. Tu se nalazi i posljednja prašuma u Evropi Perućica sa poznatim vodopadom Skakavac. U NPS se nalazi i Maglić, najviši planinski vrh u Bosni i Hercegovini visok 2386 m. Planina Maglić se nalazi na granici Bosne i Hercegovine i Crne Gore i može joj se prići iz nacionalnog parka, što predstavlja veliki izazov za planinare, alpiniste i njima slične ljubitelje prirode. Uz vrh Maglića je, u susjednoj Crnoj Gori, Trnovačko jezero. Zelengora je poznata sa svojih osam glečerskih bistrih jezera.

U Nacionalnom parku skoncentrisano je ogromno blago biljnog i životinjskog svijeta. Zbog toga ovo područje bilo je i još uvijek je veoma privlačno za mnogobrojne naučnike, botaničare, geologe, zoologe te šumarske stručnjake. U gustim šumama i po planinskim vrletima, žive gotovo sve vrste tipične za balkanski planinski prostor. Zabilježeno je 114 vrsta ptica (2002. godine), mada se smatra da ih ima više. Od zabilježenih 114 vrsta, 61 se gnijezdi u Nacionalnom parku Sutjeska, 32 vrste posjećuju park svakog ljeta, dok 16 vrsta pripada selicama koje prolaze ovuda u jesen i proljeće. Pet vrsta se samo zimi pojavljuje u nacionalnom parku. Spisak ptica uključuje i 9 vrsta djetlića, što predstavlja 90 % ove porodice u Evropi.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Historijat parka Pristupljeno 16.3.2016.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]