Općine Republike Srpske

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Općine Republike Srpske (svijetloplava)

Prema "Zakonu o teritorijalnoj organizaciji i lokalnoj samoupravi" usvojenom 1994. godine, Republika Srpska je podijeljena na 80 općina. Nakon Dejtonskog mirovnog sporazuma, zakon je izmijenjen i dopunjen 1996. godine kako bi odražavao promjene na granicama entiteta, a sada predviđa podjelu Republike Srpske na 64 općine.

Spisak gradova i općina Republike Srpske[uredi | uredi izvor]

Sljedeća lista uključuje 64 općine Republike Srpske (podaci sa popisa stanovništva iz 2013.):[1]

Grad/Općina Regija Površina (km2) Općinsko

stanovništvo

Gradsko

stanovništvo

Banja Luka Regija Banja Luka 1,239 185,042 150,997
Bijeljina Regija Bijeljina 734 107,715 45,291
Prijedor Regija Prijedor 834 89,397 32,342
Doboj Regija Doboj 772 71,441 26,987
Istočno Sarajevo Regija Istočno Sarajevo 1,450 61,516 43,657
Zvornik 376 58,856 12,674
Gradiška Regija Banja Luka 762 51,727 16,106
Teslić Regija Doboj 838 38,536 7,518
Prnjavor Regija Banja Luka 762 38,399 8,484
Laktaši 388 34,966 5,879
Trebinje Regija Trebinje 904 29,918 25,589
Derventa Regija Doboj 515 27,404 12,680
Novi Grad Regija Banja Luka 473 27,115 11,063
Modriča Regija Doboj 320 25,712 10,137
Kozarska Dubica Regija Banja Luka 499 21,542 11,566
Pale Regija Istočno Sarajevo 493 20,909 13,883
Bratunac 293 20,340 8,359
Kotor-Varoš Regija Banja Luka 564 19,710 8,360
Foča Regija Trebinje 1,135 18,288 12,334
Srbac Regija Banja Luka 453 17,587 3,005
Šamac Regija Doboj 178 17,273 5,390
Mrkonjić Grad Regija Banja Luka 677 16,671 7,915
Brod Regija Doboj 229 16,619 8,563
Ugljevik Regija Bijeljina 165 15,710 4,155
Čelinac Regija Banja Luka 362 15,548 5,802
Lopare Regija Bijeljina 293 15,357 2,709
Istočna Ilidža Regija Istočno Sarajevo 28 14,763 14,241
Srebrenica 527 13,409 2,607
Nevesinje Regija Trebinje 877 12,961 5,464
Sokolac Regija Istočno Sarajevo 693 12,021 5,919
Vlasenica 448 11,467 7,228
Milići 279 11,441 2,368
Bileća Regija Trebinje 623 10,807 8,220
Rogatica Regija Istočno Sarajevo 645 10,723 6,855
Višegrad 448 10,668 5,869
Istočno Novo Sarajevo 35 10,642 8,557
Šipovo Regija Banja Luka 553 10,293 4,052
Kneževo 333 9,793 3,958
Gacko Regija Trebinje 736 8,990 5,784
Rudo Regija Istočno Sarajevo 348 7,963 1,949
Stanari Regija Doboj 165 6,958 1,015
Šekovići Regija Istočno Sarajevo 237 6,761 1,519
Petrovo Regija Doboj 144 6,474 2,322
Ribnik Regija Banja Luka 511 6,048 0
Osmaci Regija Istočno Sarajevo 78 6,016 0
Kostajnica Regija Banja Luka 85 5,977 4,047
Pelagićevo Regija Bijeljina 122 5,220 2,796
Čajniče Regija Trebinje 275 4,895 2,401
Vukosavlje Regija Doboj 95 4,667 0
Donji Žabar Regija Bijeljina 47 3,809 0
Han-Pijesak Regija Istočno Sarajevo 323 3,530 2,018
Ljubinje Regija Trebinje 319 3,511 2,744
Novo Goražde Regija Istočno Sarajevo 119 3,117 0
Oštra Luka Regija Banja Luka 205 2,786 0
Berkovići Regija Trebinje 250 2,114 0
Trnovo Regija Istočno Sarajevo 138 2,050 1,018
Kalinovik Regija Trebinje 681 2,029 1,093
Krupa na Uni Regija Banja Luka 84 1,597 0
Jezero 56 1,144 0
Istočni Stari Grad Regija Istočno Sarajevo 70 1,131 39
Petrovac Regija Banja Luka 155 361 0
Kupres 48 300 0
Istočni Mostar Regija Trebinje 85 257 0
Istočni Drvar Regija Banja Luka 75 79 0

Bivše općine[uredi | uredi izvor]

Zakon o teritorijalnoj organizaciji i lokalnoj samoupravi izmijenjen je 1996. godine kako bi se omogućilo da određene općine čija se teritorija sada u potpunosti ili djelomično nalazi u Federaciji Bosne i Hercegovine "privremeno prestanu funkcionirati". Pored toga, dijelovi ovih bivših općina koji su se nalazili u Republici Srpskoj (ako ih je bilo) inkorporirani su u druge općine.

Slijede bivše općine Republike Srpske:

Posebne općine[uredi | uredi izvor]

Sarajevo[uredi | uredi izvor]

U 1993. godini usvojen je Zakon o srpskom gradu Sarajevu tokom ratnog stanja ili neposredne opasnosti od rata [2], predviđajući da se "srpsko" Sarajevo (kasnije Istočno Sarajevo) sastojalo od sljedećih općina: Centar, Hadžići, Ilidža, Ilijaš, Novo Sarajevo, Stari Grad, Rajlovac, Vogošća i Trnovo. Ilidža, Hadžići, Ilijaš, Rajlovac i Vogošća uključeni su u Federaciju Bosne i Hercegovine. Grad se sada sastoji od sljedećih šest općina (nekima imena promijenjena 2004.): Kasindo (nekada Srpska Ilidža), Lukavica (nekada Srpsko Novo Sarajevo), Pale (RS), Sokolac, Istočni Stari Grad (nekada Srpski Stari Grad) i Trnovo (RS)

U 1996. godini naziv "Srpski grad Sarajevo" promijenjen je u "Grad Srpsko Sarajevo". Ustavni sud Bosne i Hercegovine je 2004. godine donio odluku da imena gradova i općina ne mogu nositi trenutni naziv, te je odlučeno da se nekadašnji naziv grada zamijeni nazivom Grad Istočno Sarajevo, zajedno sa gore navedenim općinama.

Brčko[uredi | uredi izvor]

Značajan dio Brčko Distrikta (48% njegove površine) stvoren je na teritoriji Republike Srpske. Republika Srpska je kontrolirala ovu teritoriju do 8. marta 2000. godine kada je stvoren distrikt. Distrikt Brčko stvoren je kao zajednička teritorija oba entiteta (RS i Federacija Bosne i Hercegovine), ali ni jedan entitet nije stavljen pod njegovu administraciju, pa je stoga pod direktnom jurisdikcijom Bosne i Hercegovine. Vlasti RS nikada nisu službeno prihvatile rezultat arbitraže u Brčkom, ali zvanična odluka o nadležnosti ostaje.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Popis 2013 - Urbanizacija = stanovništvo urbanih područja / ukupno stanovništvo". statistika.ba. Pristupljeno 4. 6. 2018.
  2. ^ Zakon o srpskom gradu Sarajevu tokom ratnog stanja ili neposredne ratne opasnosti (Službeni glasnik Republike Srpske, br. 25/93)