Opsada Novog Zrina

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Opsada Novog Zrina
Hrvatsko-osmanlijski ratovi,
Austrijsko-osmanlijski rat 1663-1664
Opsada Novog Zrina 1664.jpg
Datum od 5. juna do 7. jula 1664.
Lokacija Novi Zrin na rijeci Muri, Međimurje, Hrvatska (na granici tada od Osmanlija okupirane Ugarske)
Ishod Pobjeda Osmanlijskog Carstva i rušenje tvrđave Novi Zrin
Casus belli Hrvatsko-osmanlijski ratovi, Austrijsko-osmanlijski rat 1663-1664
Sukobljene strane
Flag of the Habsburg Monarchy.svg Habsburška monarhija
Flag of the Ottoman Empire.svg Osmanlijsko Carstvo
Komandanti
CoA of the Kingdom of Croatia.svg Nikola Zrinski
Flag of the Habsburg Monarchy.svg general Wolfgang Julius Hohenlohe-Neuenstein
Flag of the Habsburg Monarchy.svg general Peter Strozzi
Flag of the Ottoman Empire.svg Fazıl Ahmed-paša Ćuprilić, veliki vezir
Vojne jedinice
~ 3.000 (još oko 27.000 u rezervi) 70.000-100.000
Žrtve
~ 2.000 poginulih ~ 10.000 poginulih

Opsada Novog Zrina je bio oružani sukob između kršćanske vojske, sastavljene od hrvatskih, austrijskih, njemačkih i ugarskih jedinica, te osmanlijsko-tatarskih snaga, koji se zbio 1664. godine radi kontrole nad novosagrađenom strateškom tvrđavom Novi Zrin. Tvrđavu je 1661. sagradio hrvatski ban Nikola Zrinski na svom posjedu na rijeci Muri u Međimurju, sjeverna Hrvatska, na graničnom području prema tada od Osmanlija okupiranoj teritoriji Ugarske.

Na čelu kršćanske vojske koja je branila tvrđavu bio je Nikola Zrinski, te habsburški carski generali Wolfgang Julius grof Hohenlohe-Neuenstein i Peter grof Strozzi, a Osmanlije koji su je napadali predvodio je veliki vezir Fazıl Ahmed-paša Ćuprilić (tur. Köprülü), uz pomoć Ismail-paše Bošnjaka i drugih visokih oficira i plemića. Osmanlijsko-tatarska opsada trajala je oko mjesec dana, počevši od prvih dana juna pa do početka jula 1664., i bila je posljednji u nizu više oružanih konflikata vezanih za tu važnu tvrđavu.

Za vrijeme trajanja opsade Osmanlije su topovima pucali po zidinama i šančevima Novog Zrina, te preduzeli mnogo pješadijskih napada, ali su odbrambene snage uspjele dugo odolijevati. Budući da su se u blizini, kod naselja Legrad, nalazile rezevne kršćanske jedinice, posada u tvrđavi je povremeno dobivala pojačanja, koja su uspijevala probiti se preko riječnih rukavaca i močvarnog terena pokraj osmanlijskih trupa do same tvrđave. Ipak, potkraj juna postalo je jasno da umorni branioci neće moći spasiti Novi Zrin od mnogostruko brojnijih napadača, a glavni habsburški carski vojni komandant Raimondo Montecuccoli nije dozvolio da dođu pojačanja, jer ih je čuvao za odbranu Beča.

Na kraju su početkom jula Osmanlije savladale posljednje džepove otpora u Novom Zrinu, iskopale podzemne lagume (potkope), postavili mine i 7. jula 1664. potpalili ih. Tvrđava je do temelja razvaljena, a osmanlijska vojska uputila na sjever, prema Velikoj Kaniži.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]