Urea
 | Ovaj članak ili neki od njegovih odlomaka nije dovoljno potkrijepljen izvorima (literatura, veb-sajtovi ili drugi izvori). |
| Urea | |
|---|---|
 | |
| Općenito | |
| Hemijski spoj | Urea |
| Druga imena | karbamid, karbonil diamid, karbonildiamin |
| Molekularna formula | CH4N2O |
| CAS registarski broj | 57-13-6 |
| Kratki opis | bijela čvrsta tvar bez mirisa |
| Osobine1 | |
| Molarna masa | 60,07 g/mol |
| Agregatno stanje | čvrsto |
| Gustoća | 1,32 g/cm3 |
| Tačka topljenja | 132,7-135 °C |
| Rastvorljivost | 108 g/100 ml (20 °C) |
| Dipolni moment | 4,56 D |
| 1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima. | |
Urea ili karbamid je organski spoj hemijske formule (NH2)2CO. Ureu je otkrio 1773. godine francuski hemičar Hilaire Rouelle, u urinu. Urea je prvi organski spoj sintetiziran iz anorganskih spojeva, što je uspjelo 1828. godine Friedrich Wöhleru:
Urea igra glavnu ulogu u metabolizmu dušikovih spojeva kod životinja i ljudi i glavna je supstanca koja sadrži dušik u mokraći.
Urea nastaje u procesu razgradnje proteina u jetri u ciklusu uree. Organizam sintetizira ureu iz amonijaka, produkta razgradnje proteina.
Urea se za komercijalnu primjenu sintetizira iz amonijaka i ugljik dioksida. Više od 90% svjetske proizvodnje se koristi u poljoprivredi kao umjetno gnojivo.
Nedovršeni članak Urea koji govori o hemiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.
