Podjela Osmanlijskog Carstva

From Wikipedia
Jump to navigation Jump to search

Zajedno sa njegovim provincijama, Osmanlijsko Carstvo se sastojalo od tri suzerenske države (Krimsko kanstvo, Vlaška i Moldavija) i Transilvanije, kneževine pod suzerenstvom Porte.

Provincije[edit | edit source]

Osmanlijsko Carstvo je bilo podijeljeno na provincije zvane vilajeti, beglerbegluci (beglerbegovine), ejaleti ili pašaluci. U različita vremena, broj provincija se mijenjao, od tridesetšest do nešto iznad dvadeset, da bi mnoge od njih bile izgubljene tokom Prvog svjetskog rata. Na vrhuncu moći, carstvo je imalo 29 provincija. Provincije Rumelija i Anadolia su bile pod direktnom upravom sultana. Preostalih 27 su kontrolisali beglerbezi ili valije (guverneri).

Rumelija Anadolija Rum
Karaman Asirija Egipat
Sirija Dijarbekir Kurdistan
Dulgadir Egejska ostrva Erzurum
Van Šehrizor Vilajet Bagdad
Buda Bosna Temišvar
Kanjiža Özi (Očakov) Trabzon
Tripoli Kipar Tunis
Moreja (Peloponez) Alžir al-Hasa
Alepo Mosul Basra
Hidžaz Vlaška (suzerenstvo) Moladvija (suzerenstvo)
Kirmsko kanstvo (vazalska država) Transilvanija (pod osmanlijskim suzerenstvom)

Poslije 1861, također je stvoren autonomni Vilajet Liban, koji je proizvod evropskog pritiska da se maronitskim hrišćanima dadne domovina.

Potprovincije[edit | edit source]

Osmanlijske provincije su se dalje dijelile na manje upravne jedinice poznate kao sandžaci, kojima je upravljao sandžakbeg. Ovi su se zatim dijelili na timare i zeamete ili zijame. No, neki sandžaci, poput jerusalemskog, nisu bili dio provincije.

Sandžaci su također mogli biti podijeljeni u kapetanije ili kaptanluke (na turskom, kaptanlık).

Vanjski linkovi[edit | edit source]