Remote Desktop Services

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Remote Desktop Services
Remote desktop connection icon.png
Operativni sistemMicrosoft Windows
VrstaSoftver za udaljeno spajanje
Veb-sajtdocs.microsoft.com/en-us/windows-server/remote/remote-desktop-services/welcome-to-rds

Remote Desktop Services (skraćeno RDS, u prevodu Usluge udaljenog pristupa), poznat i kao Terminal Services u ranijim Windows verzijama[1] jest jedna od komponenti Microsoft Windowsa koja korisniku omogućava kontrolu nad udaljenim računarom ili virtualnom mašinom putem računarske mreže. RDS je Microsoftova implementacija "thin client" (tanki klijent) arhitekture, kod koje je Windows softver i cijela radna površina računara na kojem je server, učinjena dostupnom bilo kojem udaljenom korisniku koji podržava Remote Desktop Protocol (RDP). Čitav korisnički interfejs Windowsa koji korisnik vidi je interfejs sa servera gdje se sve radnje izvršavaju, a spojenom korisniku se taj sadržaj samo prenosi. To nije isto što i prenos samo aplikacije, kao što je Microsoftov App-V, u kojem se samo računarski program prenosi korisniku.

RemoteFX je dodan u RDS kao dio Servisnog Paketa 1 za Windows Server 2008 R2 .

Opis[uredi | uredi izvor]

RDS je prvi put objavljen pod imenom "Terminal Server" u samostalnom operativnom sistemu "Windows NT Server 4.0 Terminal Server Edition". Počev od Windowsa 2000 ova komponenta se mogla instalirati kao opcija i postala je sastavni dio Windows NT porodice operativnih sistema[2] i poboljšavala se sa svakom verzijom Windowsa.[3] Naziv "Remote Desktop Services" je došao sa izlaskom "Windows Server 2008 R2" 2009. godine.

Obična verzija Windowsa uključuje tri klijentske komponente koje koriste RDS:

  1. Windows udaljena pomoć (Windows Remote Assistance)
  2. Veza s udaljenom radnom površinom (Remote Desktop Connection - RDC)
  3. Brzo prebacivanje korisnika (Fast User Switching)

Komponente servera[uredi | uredi izvor]

Ključna komponenta RDS servera je Terminal Server (termdd.sys) koji osluškuje TCP port 3389. Kada se klijent protokola udaljene radne površine (RDP) poveže na taj port, on je označen jedinstvenom identifikacijom (SessionID). Tada se pokreće prijava podsistema (winlogon.exe) i grafičkog podsistema GDI, koji obrađuje posao autentifikacije korisnika i predstavljanja grafičkog interfejsa. Ovi izvršni programi se učitaju u novoj sesiji, a ne u sesiji za konzolu na kojoj je recimo prijavljen lokalni administrator. Prilikom stvaranja nove sesije, grafički upravljački programi i upravljački programi za tastaturu i miša zamjenjuju se upravljačkim programima specifičnim za RDP: RdpDD.sys i RdpWD.sys.

RdpDD.sys je upravljački program koji bilježi promjene na grafičkom interfejsu i prenosi ih preko RDP-a. RdpWD.sys je upravljački program koji prima unos tastature i miša preko TCP veze i predstavlja ih klijentu. Također je moguće stvaranje virtualnih kanala koji omogućuju preusmjeravanje i drugih uređaja, kao što su lokalni diskovi, zvuk, pisači i COM portovi.[4] RDP komunikacije su šifrirane pomoću 128-bitne RC4 enkripcije. Windows Server 2003 i noviji mogu koristiti šifriranja u skladu sa FIPS 140 .

Klijentski softver[uredi | uredi izvor]

Veza s udaljenom radnom površinom[uredi | uredi izvor]

Remote Desktop Connection
Remote desktop connection icon.png
Remote Desktop Connection.png
Operativni sistemMicrosoft Windows
VrstaSoftver za udaljeno spajanje
Veb-sajtdocs.microsoft.com/en-us/windows-server/remote/remote-desktop-services/welcome-to-rds

Veza s udaljenom radnom površinom (Remote Desktop Connection - RDC, često samo Remote Desktop, a prethodno poznat i kao Microsoft Terminal Services Client, mstsc ili tsclient)[5] je klijent aplikacija za RDS. Korisniku omogućuje daljinsko prijavljivanje na umrežen računar na kojem se nalazi terminalni server. RDC pokazuje grafički interfejs radne površine (ili grafički interfejs aplikacije) udaljenog sistema, kao da mu se pristupa lokalno. Pored redovnog korisničkog imena i lozinke za prijavu na udaljenu sesiju, RDC podržava i korištenje pametnih kartica za prijavljivanje. Pomoću RDC verzije 6.0 i novije, rezolucija udaljene sesije može se postaviti nezavisno od postavki na udaljenom računaru.

Ostali klijenti[uredi | uredi izvor]

Microsoft ima službeni klijent za OSX:

  • Microsoft Remote Desktop za Mac

Postoje i drugi ne-Microsoftovi klijenti koji implementiraju podskupove Microsoftove funkcionalnosti za niz platformi. Tu spadaju:

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Windows Remote Desktop Services spotlight". Pristupljeno 18. 11. 2010.
  2. ^ "Remote Desktop Connection". PC World. IDG. 17. 8. 2011.
  3. ^ "Whats new in Terminal Services in Windows Server 2008". Pristupljeno 23. 7. 2007.
  4. ^ "How Terminal Services Works". Microsoft. 28. 3. 2003. Pristupljeno 23. 7. 2007.
  5. ^ "Why doesn't the New Folder command work in the root of a redirected drive resource in a Remote Desktop session?". The Old New Thing. Microsoft. 17. 12. 2013. Pristupljeno 18. 12. 2013.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]