Simfonija br. 12 (Mozart)

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search

Simfonija br. 12 u G-duru, KV 110/75b, Wolfganga Amadeusa Mozarta, komponirana je u Salzburgu u ljeto 1771. Simfonija je očigledno pripremljena u očekivanju drugog italijanskog putovanja ovog kompozitora, decembra 1771. Simfonija je u četiri stavka, a prvi stavak allegro je najduži koji je Mozart napisao do tog vremena. To je prvi iz grupe njegovih zrelijih muzičkih radova gdje je postigao veću individualnost u odnosu na njegova ranija djela. Nema potvrđenih detalja o njenoj prvoj koncertnoj izvedbi, a moguće je da je ova simfonija prvi put izvedena na koncertu u Milanu 22. ili 23. novembra 1771. godine.

Stavci i muzička instrumentacija[uredi | uredi izvor]

Simfonija br. 12 u G-duru je komponirana za: gudače, 2 oboe, 2 roga, 2 flaute, 2 fagota, basso continuo.


\relative c' {
  \tempo "Allegro"
  \key g \major
  \time 3/4
  g4\f b' c |
  d4. e8 d4 |
  g,,4 c' d |
  e4. f8 e4 |
  g,,4 b' c |
  d8( g) g( b) b( d) |
  d2
}


  1. Allegro, 3/4
  2. Andante, 2/2
  3. Menuet i Trio, 3/4
  4. Allegro, 2/4

Menuet sadrži kanon između visokih i niskih gudača u intervalu jednog takta. Mozart je vjerovatno naučio ovu tehniku iz Simfonije br. 23 Josepha Haydna komponirane 1764. godine (također u G-duru).

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Kenyon, Nicholas: The Pegasus Pocket Guide to Mozart Pegasus Books, New York 2006 ISBN 1-933648-23-6
  • Zaslaw, Neal: Mozart's Symphonies: Context, Performance Practice, Reception OUP, Oxford 1991 ISBN 0-19-816286-3