Simpatički nervni sistem

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Simpatikus)
Jump to navigation Jump to search
Simpatički nervni sistem
(Pars sympathica divisionis autonomici systematis nervosi)
Gray838.png
Simpatički nervni sistem se proteže od grudnih do slabinskih pršljenova i povezan je sa grudnim i karličnim pleksusom
Identifikatori
MeSH Sympathetic+Nervous+System
TA A14.3.01.001
FMA 9906
Anatomska terminologija

Simpatički nervni sistem (SNS) ili simpatikus (grč. συμπαϑής – simpaikus = koji suosjeća) je funkcijska i anatomska cjelina nervnog sistema, čiji se središnji dio nalazi u lateralnom stubu kičmene moždine, a periferni čini niz međusobno povezanih ganglija i vlakana. Postganglijska vlakna se pružaju do efektornih (izvršnih) organa uz krvne sudove , moždane i spinalne živce ili direktno. Prilikom podraživanja simpatičkoga simpatikusa:

Simpatički nervni sistem, prema tome, ima bitnu ulogu u iznenadnim (stresnim) životnim situacijama. Simpatički i parasimpatički nervni sistem djeluju antagonistički: sve što jedan ubrzava – drugi usporava, i obratno. Simpatički nervni sistem je jedan od tri dijela autonomnog nervnog sistema, zajedno sa enteričnim i parasimpatičkim sistemom. Opća uloga mu je da mobilizira tjelesne resurse pod stresom i da inducira odgovor po modelu borba ili bežanje. Neprestano je aktivan na osnovnoj razini koja je potrebna za održavane homeostaze.[1]

Pregled[uredi | uredi izvor]

U sudjejstvu sa dvijee druge komplementarne komponente autonomnog nervnog sistema, simpatički nervni doprinosi kontroli većine tjelesnih unutrašnjih organa. Na stres – u slučaju odgovora borba ili bježanje – može gledati kao neutralizaciju parasimpatičkog sistema, koji općenito djeluje u održavanju tjelesnih funkcija u mirovanju. Funkcije ova dva sistema nisu tako jednostavne, a nihovo antagonističko djelovanjepravilo je funkcijski usklađeno.[2][3]

U prenošenju signala u simpatičkom nervnom sistemu, djeluju dvije vrste neurona: pre- i post-ganglijski . Kraći preganglijski neuroni polaze iz kičmene moždine (grudni T1 - do slabinskog L2) i putuju u gangliju, često jednu od parakičmenih, gdje formiraju sinapse sa postganglijskim neuronima. Odatle se dugi postganglijski neuroni šire skoro kroz cijelo tijelo.[4]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Brodal, Per (2004). "The Central Nervous System: Structure and Function" (3 iz.). Oxford University Press US. str. 369–396. ISBN 0-195-16560-8. 
  2. ^ Sherwood, Lauralee (2008). "Human Physiology: From Cells to Systems" (7 iz.). Cengage Learning. str. 240. ISBN 0-495-39184-0. 
  3. ^ Drake, Richard L.; Vogl, Wayne; Mitchell, Adam W.M., ur. (2005). "Gray's Anatomy for Students" (1 iz.). Elsevier. str. 76–84. ISBN 0-443-06612-4. 
  4. ^ Drake, Richard L.; Vogl, Wayne; Mitchell, Adam W.M., ur. (2005). "Gray's Anatomy for Students" (1 iz.). Elsevier. str. 76–84. ISBN 0-443-06612-4. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]