Softver

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.

Računarski softver ili softver (eng. software) jeste računarski program napisan tako da je njegov sadržaj lagano promijeniti (moguće i pomoću nekog programa). Stručnije značenje termina softver glasi: to su (samo) računarski programi zapisani (upisani) u neku hardversku komponentu u digitalnom obliku dostupnom mikroprocesoru računara (hard-disk, USB disk, compact-disk, itd.). Prema tome, računarski programi (kod) zapisani na papiru, u knjizi i sl. (hardcopy) ili podaci i općenito tekst, pa i tekst nekog računarskog programa nekom dokumentu zapisanom u elektronskom obliku, nisu softver, nego su oni produkt nekog softvera. Softver su samo programi koje mikroprocesor računara zna i može da u run-time modu izvršava.

Glavni zadatak softvera je da upravlja hardverom, izvršava izračunavanja, te da obezbijedi komunikaciju sa ostalim, isto tako, softverom, tačnije rečeno - programom.

Termin "software" prvi put koristi John W. Tukey 1957. godine. U računarstvu računarski softver su sve informacije koje se obrađuju preko računara ili programa. Alan Turing je bio prvi koji je propisao koncept softvera u svom naučnom radu.

Veza sa hardverom[uredi | uredi izvor]

Softver ne može raditi bez hardvera, kao što hardver ne može raditi bez softvera. Na hardveru (kao što je hard disk) se nalazi softver (kao što je operativni sistem), softver upravlja hardverom. Obično, softver sa hard diska se učitava na RAM memoriju odakle se prosljeđuje procesoru koji izvršava naredbe koje sadrži neki program (softver). Najniži nivo softvera je mašinski kod (binarni kod), najjednostavniji oblik programa koji je obično teško promjeniti. Softver se zato češće piše u programskim jezicima višeg nivoa koje ljudi mnogo bolje razumiju nego li nule i jedinice. Za prevođenje programskih naredbi se koristi kompajler koji ponovo prevodi taj kod u, najniži, mašinski kod koji računar razumije (nule i jedinice).

Podjela softvera prema namjeni[uredi | uredi izvor]

Računarski softver se dijeli na tri glavne grane: sistemski softver, izvršni softver, programski softver.

Sistemski softver pokreće računar. To može biti operativni sistem, drajver, server, razni alati i ostalo. Operativni sistem dobija pravo da upravlja cjelokupnim računarom, podacima, procesima itd. Najpoznatiji operativni sistemi su Microsoft Windows, Linux i Mac OS X.
Izvršni softver (aplikativni, namjenski softver) omogućava korisniku da izvršava određene zadatke. To može biti poslovni softver, edukacijski softver, baza podataka, office paketi i ostalo.
Programski softver je obično alat koji pomaže nekom programeru da izvrši neki zadatak koristeći neki programski jezik. To može biti uređivač teksta, kompajler, interpreter, linker, debugger i tako dalje. U računarskoj grafici se koristi termin grafički softver, koji je specijaliziran za rad sa grafikom.

Pouzdanost i kvalitet softvera[uredi | uredi izvor]

Pouzdanost softvera podrazumijeva greške, mane i propuste pri stvaranju nekog programa.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Termini za određene vrste softvera[uredi | uredi izvor]