Sulejman Ugljanin

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe pouzdanim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Preferences-system.svg Ovom članku potrebna je jezička standardizacija, preuređivanje ili reorganizacija.
Pogledajte kako poboljšati članak, kliknite na link uredi i doradite članak vodeći računa o standardima Wikipedije.
Sulejman Ugljanin
Sulejman Ugljanin MC.jpg
Rođenje (1953-11-20) 20. novembar 1953 (65 god.)
Kosovska Mitrovica, FNRJ

Sulejman Ugljanin je predsjednik Stranke demokratske akcije Sandžaka, rođen je 20.novembra 1953. godine u bošnjačkoj mahali[1] u Kosovskoj Mitrovici, od oca Murata i majke Vehibe, peti po redu od ukupno sedmoro djece.[2]

Oženjen je Mersijom (Čaprić). Ima četvoro djece, tri kćerke i sina. Doktor je stomatologije i specijalista stomatološke protetike. Osnovnu školu završio je u Kosovskoj Mitrovici, a srednju zubotehničku školu u Prištini. Pet godina stomatološkog fakulteta i tri godine specijalizacije stomatološke protetike završio je u Sarajevu. Postdiplomske studije prekinuo je u četvrtom semestru zbog početka rata u BIH, aprila 1992. godine. Aktivno se bavio sportom od 1969. do 1979. godine. 12 godina radio kao stomatolog u Medicinskom centru u Novom Pazaru, bavio se naučnim istraživanjem, od početka jugoslavenske krize svoj rad je posvetio zaštiti ljudskih, građanskih i nacionalnih prava Bošnjaka i izgradnji demokratije na prostoru bivše Jugoslavije.

Politički rad[uredi | uredi izvor]

  • Član izvršnog odbora SDA od njenog osnivanja u Sarajevu 26. maja 1990. godine,
  • Predsjednik SDA Sandžaka od 29. jula 1990. godine,[3]
  • Na izborima za predsjednika Srbije decembra 1990. godine dobio 109.500 glasova (četvrto mjesto od 33 kandidata ),
  • Predsjednik BNV Sandzaka od 11. maja 1991. godine,
  • 10. jula 1991. godine SDA Sandžaka (tada SDA Novi Pazar) pod rukovodstvom dr. Sulejmana Ugljanina uputilo je pismo koje traži od saveznih organa raspisivanje referenduma o autonomiji Sandžaka rukovodstvu SFRJ, Srbije i Crne Gore, kao i State departmentu, Evropskom parlamentu itd.

Pošto odgovor nije uslijedio, tri mjeseca kasnije 11. oktobra 1991. Muslimansko nacionalno vijeće Sandžaka donosi odluku o raspisivanju neobavezujućeg referenduma. Odlučeno je da referendumsko pitanje glasi: "Da li ste za potpunu političku i teritorijalnu autonomiju Sandžaka sa pravom priključenja jednoj od suverenih republika?". Centralnu komisiju za sprovođenje referenduma o izjašnjavanju građana Sandžaka o potpunoj političkoj i teritorijalnoj autonomiji Sandžaka činili su: predsjednik dr Rasim Ljajić, zamjenik predsjednika dr Fevzija Murić i članovi prof. Azem Hajdarević, Hadija Jakupović i Kasim Zoranić.[4]

  • Podpredsjednik SDA za bivšu Jugoslaviju (izabran na Kongresu SDA u Sarajevu 30.11.1991. godine),
  • Dana 29. jula 1995. godine na Skupštini SDA Sandžaka ponovo izabran za njenog predsjednika,
  • Na Skupštini BNVS-a ponovo izabran 10.05.1998. godine za predsjednika BNVS-a za naredni petogodišnji mandat,
  • Na novembarskim izborima 1996. godine u SRJ izabran za saveznog poslanika u Vijeću građana Savezne Skupštine SRJ ispred Koalicije "Lista za Sandak dr Sulejman Ugljanin",
  • Od 1991. godine aktivno učestvovao u međunarodnim forumima na razrješenju jugoslavenske krize kao naprimjer:
    • Učešće na Međunarodnoj konferenciji o manjinama 1991. godine,
    • Govor u Evropskom parlamentu na komisiji za jugoistočnu Evropu septembra 1991. godine,
    • Učešće na Mirovnoj konferenciji o bivšoj Jugoslaviji u Hagu-Holandija, septembra, oktobra i novembra 1991. godine,
    • Prisustvovao zasjedanju KEBS-a u Helsinkiju 29. juna 1992. godine, kada je donesena odluka o uplićivanju Misije KEBS-a za Sandžak, Kosovo i Vojvodinu,
    • Učešće na Međunarodnoj konferenciji o bivšoj Jugoslaviji u Londonu 26-28 augusta 1992. godine,
    • Učešće u radu Međunarodne konferencije o bivšoj Jugoslaviji u Ženevi, tokom 1992., 1993. i 1994. godine,
    • Učešće na Samitu lidera OIC u Casablanci-Maroko, 12-15. decembra 1994. godine,
    • Učešće na Osmom samitu OIC-a u Teheranu, 9-11. decembra 1997. godine,
    • Učešće u radu Generalne Skupštine UNP-a u Haagu-Holandija, 20-26. januara 1995. godine i govor na Konferenciji o sprečavanju konflikta,
    • Govor u Evropskom parlamentu, Brisel-Belgija 24. maja 1995. godine,
  • Od 14.09.1993. godine do 30.09.1996. godine proveo je u egzilu, jer su mu vlasti u Beogradu spriječile povratak u zemlju, izdavanjem potjernice protiv njega dok se, u vrijeme diplomatske aktivnosti u okviru Međunarodne konferencije o bivšoj Jugoslaviji nalazio u Ženevi,
  • Nakon što mu je Odbor za mandatsko-imunitetska pitanja Savezne Skupštine SRJ oduzeo poslanički imunitet, 11.07.1997. godine, otpocet je montirani politički proces protiv Sulejmana Ugljanina u kojem se kao predsjednik BNVS-a i predsjednik SDA Sandžaka neosnovano optužuje za secesiju i neprijateljsku djelatnost.[5]
  • Svojevoljno priznanje za svoj politički rad i opredjeljenje za politiku nenasilja je Izvještaj međunarodne nevladine organizacije UNPO, Generalne Skupštine održane u Talinu u Estoniji 1997. godine u okviru koje je održana Konferencija o ne nasilju gdje izmedu ostalog stoji:

"Najisprofilisaniji i najuspješniji pokreti ne nasilja koji su urezani u naše pamćenje su svakako Indijski oslobodilački pokret i američki pokret za građanska prava. Zajednička osobina im je da su imali svoje jake, harizmatične i dosljedne lidere. Teško je i zamisliti uspjeh bilo kojeg od ova dva pokreta bez velikog udjela ličnih sposobnosti njihovoh lidera da galvaniziraju svoj narod i svjetsko javno mnjenje u korist svog kursa posjedujući veliku snagu i disciplinu da istraju u korišćenju metoda nenasilja. Oba njihova lidera, i Mahatma Gandhi i Reverend Martin Luther King bili su izuzetne ličnosti, bez kojih ovi pokreti nikada ne bi postali efikasni. Savremeni primjeri takvih lidera su njegova svjetlost Dalaj Lama sa Tibeta, San Su Kui iz Burme, Ibrahim Rugova s Kosova, Mustafa Jamijev sa Krima, preminuli Ken Saro Viva voda Ogona, te Sulejman Ugljanin iz Sandžaka".

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ http://www.pressonline.rs/info/politika/147679/bokser-koji-voli-ruze.html
  2. ^ https://www.istinomer.rs/akter/222/Sulejman-Ugljanin
  3. ^ https://www.danas.rs/dijalog/licni-stavovi/licnost-danas-sulejman-ugljanin/
  4. ^ https://www.blic.rs/vesti/politika/ugljanin-hoce-drzavu-sandzak/x9mvtsm
  5. ^ http://sandzakpress.net/zavrsen-maratonski-sudski-proces-protiv-sandzacke-grupe