Sveti mučenik Mina

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Dio freske svetog Mine prikazanog kao svetog ratnika, crkva Lazarica u Beogradu

Sveti mučenik Mina, ponekad se navodi i kao velikomučenik Mina († Egipat, 304.) je bio rimski vojnik iz Egipta (stariji naziv Misir).

Život[uredi | uredi izvor]

Kao hrišćaninu su mu smetala žrtvoprinošenja idolima, pa napušta vojsku i odlazi u planinu. Jednog dana je vidjeo neznabožačko praznovanje u gradu Katuaniji, pa se spustio u grad, i pred svima je objavio svoju vjeru u Isusa a izobličio je idolopoklonstvo i neznaboštvo kao laž i mrak. Knez grada Piros ga je pitao tko je i šta je. Odgovorio je da mu je domovina Misir, ime Mina, da je bio oficir, no vidjevši idolopoklonstvo, odrekao se svih počasti. Doša je da pred svima objavi Hrista kao Boga istinitoga, da ga Isus objavio kao svoga slugu na nebesima. Piros ga je stavio na velike muke: šibali su ga, grebali željeznim četkama, opaljivali svijećama i na kraju ga ubiše mačem. Tijelo su mu bacili u vatru, da ga ne bi hrišćani uzeli, no hrišćani su ipak neke dijelove tijela spasili od ognja. Ostatke su dostojanstveno sahranili, a kasnije su ih prenijeli u Aleksnadriju i tamo su ih sahranali. Nad grobom je sagrađena crkva. Crkva ga smatra velikim čudotvorcem koji pomaže onima koji ga slave. Ubijen je u vrijeme vladavine rimskog cara Dioklecijana, koji je poznat i po velikim progonima hrišćana. [1]

Poštovanje[uredi | uredi izvor]

Na freskama i ikonama sveti velikomučenik Mina se prikazuje na dva načina: kao ratnik koji sjedi na bijelom konju i bez konja, samo u vojničkom odijelu. Srpska pravoslavna crkva i ostale pravoslavne crkve koje koriste julijanski kalendar ga po tom kalendaru proslavljaju 11. novembra, a trenutno je taj dan 24. novembar po novom kalnedaru. Kult svetog mučenika Mine je jak u beogradskoj crkvi Lazarici, gdje je ikona svetog Mine, za koju vjernici vjeruju da je čudotvorna.

Galerija[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Велимировић, Николај. Охридски пролог III (септемар-децембар), књига XX. Ваљево: Глас Цркве. str. 225., 226.