Vestibulski bulbus

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Vestibulski bulbusi
Clitoris Anatomy.svg
Unutrašnja i vanjkska anatomija ljudskog klitorisa, kao i ureterskog i vaginskog otvora. Klitorisna kapuljača i labia minora jednostavno su označeni kao crte (bezbojne).
Detalji
Latinski Bulbus vestibuli vaginae
Arterija vestibulskog bulbusa
Vena vestibulskog bulbusa
Površinski inguinalni limfni čvorovi
Identifikatori
Gray's p.1266
TA A09.2.01.013
FMA 20199
Anatomska terminologija

Vestibulski bulbusi ili bulbusi vaginskog predvorja ili klitorisni bulbusi – su dvije izdužene mase erektilnog tkiva koje su obično opisane kao da se nalaze s obje strane vaginskog otvora. Oni su međusobno udruženi ispred uskog srednjeg pojasa. Neka istraživanja pokazuju da ne okružuju vaginski otvor i da su uže povezani sa klitorisom nego sa vestibulom.[1]

Struktura[uredi | uredi izvor]

Istraživanje pokazuje da su vestibularni bulbusi više povezani sa klitorisom nego sa vestibulom zbog sličnosti trabekulskog i erektilnog tkiva unutar klitorisa i bulbusa i odsutnosti trabekulskog tkiva u drugim genitalnim organima, s trabekulskom prirodom erektilnog tkiva koja omogućava propadanje i ekspanziju tokom seksualnog uzbuđenja.[1] Ginger i dr. napominju da, iako brojni tekstovi navode da okružuju vaginskii otvor, izgleda da to nije slučaj i tunica albuginea ne obavija erektilno tkivo bulbusa.[1]

Vestibulski bulbusi su homolognu bulbusima penisa i susjednom dijelu mužjačkog corpus spongiosum, a sastoje se od dvije izdužene mase erektilnog tkiva. Njihovi stražnji krajevi su prošireni i dodiruju vrećice vestibulske žlijezde.Njihovi prednji krajevi su suženi i međusobno su spojeni u pars intermedia; duboke površine su u kontaktu s donjom, fascijom urogenitalne dijafragme; površinu im pokriva bulbospongiosus.

Fiziologija[uredi | uredi izvor]

Tokom odgovora na seksualno uzbuđenje bulbusi se napune krvlju koja se potom zarobi, što izaziva erekcije. Dok se klitorisani bulbusi napune krvlju, oni čvrsto začepljuju vaginski otvor, uzrokujući da se vulva širi prema vani. Ovo vrši pritisak na obližnje strukture koje uključuju klitorisni corpus cavernosum i klitorisni krus, izazivajući zadovoljstvo.

Krv unutar erektilnog tkiva bulbusa oslobađa se u cirkulacijski sistem (krvotok) orgazamskim spazmima ali ako se orgazam ne dogodi, krv će izaći iz bulbus u roku od nekoliko sati.[2]

Dodatne slike[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

Ovaj članak sadrži tekst u javnom vlasništvu sa stranice 1266  20. izdanja Grayeve anatomije (1918)

  1. ^ a b c Ginger, V A T; Yang, C C (2011). "Chapter 2: Functional Anatomy of the Female Sex Organs". u Mulhall, John P.; Incrocci, Luca; Goldstein, Irwin; Rosen, Ray (ured.). Cancer and Sexual Health. Springer Publishing. str. 13–22. ISBN 978-1-60761-915-4. Pristupljeno June 23, 2012.
  2. ^ Chalker, Rebecca (2000). The Clitoral Truth. Seven Seas Press. str. 200. ISBN 1-58322-473-4.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]