Visoko u sastavu Osmanlijskog carstva

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Crtež Visokog iz Osmanskog perioda

Dolaskom Osmanlija stvari se mijenjaju, tako Visoko počinje da poprima svoj oblik kao grad kakav je nastajao od 1463. godine. Osnivačem Visokog (kao grada, Podvisoki i Visoki prestaju da se razvijaju) se smatra Ajas-beg (paša) koji bio porijeklom iz Visokog, ali prešao na islam sa bogumilske vjere. Visočka nahija je obuhvatala današnje općine: Visokog, Breze, Busovače, Fojnice, Ilijaša, Kiseljaka, Kreševa i Vareša. Postupno i u Visokom su Bogumili i katolici prelazili na Islam, no uprkos tome stari Franjevački samostan je bio očuvan sve do 1524. kada biva srušen od strane turskih vlasti, no kasnije je, vremenom, i on renoviran.

Na čelu visočke nahije nalazio se vojvoda već od 1483. godine koji je sa serdarom bio predstavnik vojno-administrativne vlasti. Serdar je bio zapovjednik svih janjičarskih formacija na ovom području. Sudsku vlast je vršio naib koji je imao svoje pomoćnike - sekretara i pozivara, a u donošenju odluka mu je pomagala porota od najuglednijih ljudi iz Visokog i okolnih mjesta. Kadija - naib je obavljao sudsku dužnost u skladu sa šerijatom i kanunima. U Visokom je također postojao glavni imam (reisu-l-eimme), i osim što su vršili vjerske dužnosti, također su ispunjvali ostale obaveze prema društvu. 1477. godine Ajas-beg je izgradio hamam, mekteb, vodovod, most na rijeci Bosni i Medresu, te utemeljio vakuf i tekiju nakšibendijskog reda koja i danas postoji. Prvom džamijom u Visokom se smatra Hadži Ibrahimova džamija u Perutac mahali. U tom periodu se Visoko razvija u administrativni centar nahije, središte trgovine i zanatstva, kao i kulturnog i duhovnog života. Visoko već tada poprima izgled gradskog naselja islamsko orijentalnog tipa sa svim pratećim vjerskim ustanovama i objektima.

Nastavlja se intenzivna gradnja (današnjeg) starog dijela grada. Grade se razni dućani (od kojih su neki i danas očuvani) i zanatske radnje, a u ovom periodu se prepoznaje kožno prerađivački zanat koji je bio jedan od najkvalitetnijih u to doba na ovim prostorima i šire, po kojem je Visoko poznato i dan danas. U 1861. godini otvoren je put Visoko-Kiseljak. Zbog sve većeg povezivanja Visokog saobraćajnica u gradu dolazi do promjena, tako se 1870. godine gradi veliki podzid uz rijeku, kaldrmiše prostor od Tabhane do mosta, i izgrađuje novi konak. Slabljenjem Osmanlijskog carstva dolazi do Austrougarske okupacije 1878. godine kojoj se suprotstavlja manja Visočka milicija koja biva poražena te se tako završava preko 400 godina vladavine Osmanlijskog carstva na prostoru Visokog i visočke općine.