Vittorio Miele
| Vittorio Miele | |
|---|---|
.jpg) | |
| Rođenje | 24. novembar 1926. Cassino, Italija |
| Smrt | 18. novembar 1999. Cassino, Italija |
| Nacionalnost | Italijan |
| Vrsta umjetnosti | Slikarstvo, multimedijska umjetnost, crtež |
| Djela | Carabinieri, Cafè de Paris, Quebec |
Vittorio Miele (24. novembar 1926 - 18. novembar 1999, Cassino) bio je italijanski slikar iz 20. vijeka.[1]
Biografija
[uredi | uredi izvor]Vittorio Miele je rođen u Cassinu (Italija) 1926. preživjevši tragediju Drugog svjetskog rata, gdje su u bici za Monte Cassino poginuli njegov otac i mala sestra. Njegova majka je umrla kasnije zbog zadobijenih rana. Vittorio Miele je preživio i otišao u sjevernu Italiju. Godine 1958. učestvovao je na Nacionalnoj umjetničkoj izložbi u Mantovi, a 1966. imao je prvu samostalnu izložbu u gradu Frosinoneu. Nakon toga je u Francuskoj sa svojom slikom Il Dollore osvojio drugu nagradu na Međunarodnoj slikarskoj izložbi u mjestu Piervert. Sa slikom Case di Ciociaria bio je dobitnik prve nagrade na izložbi "Figurative Arts Province" u Rimu. Na poziv vlasti u Republici San Marino u julu 1971. održao je samostalnu izložbu kojoj su prisustvovale hiljade posjetilaca. Godine 1972. neke od njegovih slika izabrane su da budu na izložbi u umjetničkoj galeriji "2000" u gradu Tokiju zajedno sa djelima slikara kao što su: Giorgio de Chirico, Massimo Campigli, Franco Gentilini i El Greco. To je bila jedina galerija specijalizovana za predstavljanje i popularizaciju moderne umjetnosti. Naredne godine, predstavio se i u Arts Pavillonu u Sarajevu sa svojim slikama L'ultimo Gradino i Passagio Ciociaro. Prvi put je imao izložbu svojih slika u Sjevernoj Americi 1974. Kanadska televizija i novinari predstavili su njegove izložbe slika u svim većim gradovima te zemlje. U oktobru iste godine sa velikim uspjehom izložio je više od stotinu svojih djela u izložbenom kompleksu Place Bonaventure u Montréalu. U novembru je imao samostalnu izložbu u Hotelu Hilton u Torontu, a zajedno sa ostalim savremenim umjetnicima je u istom gradu izlagao u Galeriji lijepih umjetnosti. Tokom dvomjesečnog boravka u Kanadi Vittorio Miele je vrijedno radio na svojim novim djelima, pa čak i na otvorenom pokušavajući da dočara oštru kanadsku klimu.
Tokom 1970-ih bio je pozivan u Jugoslaviju, kao gost Državne umjetničke kolonije u Počitelju. Tamo je otkrio svježinu orijentalne arhaičke kulture. Počeo je da slika opet u prirodi, dok je njegov stil postao manje oštar , a bosanske planine postale su okružnije i sijenke mehke, ali veoma izražene. Opet je pronašao svjetlost u svojim djelima koju je izgubio u godinama tokom njegovih putovanja. Poslije mnogo izložbi u Italiji i SAD-u, 1991. predstavio se i u Evropskom parlamentu.
Umro je u njegovom rodnom gradu, Cassinu, 18. novembra 1999. poslije mnogo mjeseci agonije. Bio je dobar drug poete Kolje Mićevića.[1]
Također pogledajte
[uredi | uredi izvor]Reference
[uredi | uredi izvor]- 1 2 "Vintage 1979 Oil Painting Vittorio Miele Still Life "Nautura Marta"". ebay.com. Pristupljeno 11. 4. 2016.[mrtav link]
Literatura
[uredi | uredi izvor]- Gavino Còlomo, Nuovissimo dizionario dei pittori, poeti, scrittori, artisti dei nostri giorni, Edizioni della Nuova Europa, 1975
- Studi meridionali, Anno 5, fasc. 1 (January-March 1972)
- Duccio Trombadori (a cura di), Vittorio Miele: Il poeta del silenzio, Comune di Boville Ernica, 2000
