Zbirka drvorezbarskih proizvoda u Konjicu

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Zbirke drvorezbarenih proizvoda u Konjicu nalaze se na tri lokacije.

Prva zbirka od pet predmeta, u ulici Varda, pripada Arminu Nikšiću i nalazi se u porodičnoj kući i poslovnom prostoru. [1]

Druga zbirka od 18 predmeta pripada Besimu Nikšiću i nalazi se u porodičnoj kući i poslovnom prostoru Adema Nikšića u ulici Varda. [2]

Treća zbirka od 63 predmeta, poznata kao Muzej Mulićev rekord, zajedno sa proizvodnom radionicom u vlasništvu je Sejfudina Vile i nalazi se u porodičnoj kući u ulici Varda. [3]

Osnivač Mulićevog rekorda bio je Ismail Mulić (1907-1978) rođen u Konjicu. Nakon što je kod Sulejmana Hadžizukića završio drvorezbarski zanat, 1929 godine otvorio je samostalnu radionicu. Poznat je kao uspješan privrednik, sa stalnim usavršavanjem proizvodnje sa novim asortimanom, uvođenjem savremenih mašina, a njegovi proizvodi su dodatno ukrašavani ženskim vezom. Dobio je veći broj priznanja na sajmovima i izložbama.

Posebnu pažnju pridavao je uređenju enterijera vjerskih objekata svih religijskih zajednica. Desetine džamija u Bosni i Hercegovini, Crnoj Gori, Turskoj i šire u potpunosti je oblikovao MULIĆEV REKORD: mihrabi, mimberi, ćursevi, levhe, vrata, prozori, listeri, ograde i dr. Poznat je i po izradi stolica za potrebe Svetog oca pri oba pastoralna pohoda Bosni i Hercegovini.

Prije Drugog svetskog rata radnja je imala 360 radnika koji su radili u 14 zemalja, a nameštaj se izvozio u 40 država. Poslije rata radionica je nacionalizovan i pretvorena u pogon kompanije "Šipad", a Mulić bio je postavljen za direktora.

Tokom rata u Bosni i Hercegovini 1992-1995, kuća Mulić je oštećena, a sanirana je nakon rata. Sve tri zbirke proglašene su za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.

Historija[uredi | uredi izvor]

Putopisac Heinrich Renner u Konjicu je boravio je dva puta, tokom 1885. i 1895. godine, i o Konjicu, odnosno konjičkom drvorezbarstvu zapisao: Vrijedno je preporučiti i direktni izlet iz Konjica u dolinu Bijele, što smo ju već spomenuli. Tu se izrađuju veoma lijepe drvene rezbarije i sprave, osobito oni sanduci u kojima seljaci spremaju svoje haljine i vrijednije stvari.

Vještinu drvorezbarenja u konjički kraj, odnosno gornji tok rijeke Neretve (potez od Bijele do Grušče), donijeli su doseljeni zemljoradnici – drvorezbari iz Hercegovine.

Austro-ugarska vlast krajem XIX stoljeća otvorila je kurs za drvorebarstvo u Sarajevu, a kasnije i u Konjicu. To je dovelo do razvoja drvorezbarstva i otvaranja prvih radionica. Drvorezbari učestvuju i na međunarodnim izložbama. Porodica Nikšić osnovali su radnju 1928 godine.

Tehnika rada[uredi | uredi izvor]

Drvorezbarenje se koristilo pri izradi namještaja. Uobičajena je tehnika sa jednim dlijetom sa drškom. Konjički drvorezbari koriste dlijeta bez drške za nasijecanje i dlijeta sa drškom za kopanje. Upotrebom obje vrste dlijeta postiže se reljefni izgled. Postupak rezbarenja sastoji se od više faza, zavisno od vrste šare i efekta koji se želi postići:

  • Ocrtavanje ili crtanje je postupak kojim se željeni motiv prenosi na drvenu podlogu suhom olovkom pomoću linijara i šestara. Svi detalji buduće izrezbarene površine se ne crtaju, već osnovne linije.
  • Šaranje ili natucanje je tehnika zasijecanja drvene podloge pored ocrtanih linija. Izvodi se pomoću metalnih dlijeta udarcem čekića po okomici alatke.
  • Kopanje je dubljenje drvene podloge do dubine zasijecanja prilikom šaranja.
  • Cifranje ili ukrašavanje

Na osnovu ovakvog rada prilikom ukrašavanja predmeta konjički drvorezbari najčešće su koristili sljedeće vrste šara:

  • Bosanska šara
  • Arapska šara
  • Duboka šara je najteža za obradu i ovdje individualnost obrađivača dolazi do izražaja. <ref name="Namještaj Armin"/ref>

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Zbirka namještaja porodice Nikšić" (PDF). Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika. Pristupljeno 9. 2. 2016.[mrtav link]
  2. ^ "Zbirka namještaja porodice Nikšić" (PDF). Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika. Pristupljeno 9. 2. 2017.[mrtav link]
  3. ^ "Zbirka drvorezbarskih predmeta Mulićev rekord" (PDF). Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika. Pristupljeno 9. 2. 2017.[mrtav link]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]