Zdravko Pujić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Zdravko Pujić
Example alt text
Rođenje

17. mart 1932.

Bihać, Kraljevina Jugoslavija
Smrt

25. oktobar 2006.

Sarajevo, Bosna i Hercegovina

Dr. Zdravko Pujić (17. mart 1932. - 25. oktobar 2006.), bosanskohercegovački hemičar. Rođen je u Srbici kod Bihaća, a studij hemije završio na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1956. godine. 1961. godine završava Školu za primjenu radioizotopa u Nuklearnom institutu "Boris Kidrič" u Vinči, a 1962. godine Specijalistički studij iz hromatografskih metoda na Farmaceutskom fakultetu u Zagrebu kod prof. dr. Herman Marije Fischer.

Zdravko Pujić doktorirao je 1963. godine na Univerzitetu u Sarajevu. Od 1957. od 1958. godine je zaposlen u Zavodu za industrijska istraživanja BiH, na Odjelu za fizikalno-hemijske pretrage. 1958. je izabran za asistenta za biohemiju u Centru za primjenu izotopa na Medicinskom fakultetu u Sarajevu, gdje je radio do 1967. godine kada je izabran u zvanje docenta na Odsjeku za Hemiju Prirodno-matematičkog fakulteta u Sarajevu. 1978. godine je izabran u zvanje redovnog profesora iz oblasti biohemija na Prirodno-matematičkom fakultetu. Objavio je preko 100 stručnih i naučnih radova iz biohemije i radioanalitičke hemije. Koautor je nekoliko knjiga i udžbenika. Osim navedenog obnašao je i slijedeće dužnosti:

  • predsjednik sekcije za nauku u Republičkoj konferenciji socijalističkog saveza BiH;
  • predsjednik pokreta „Nauku mladima“;
  • prorektor Univerziteta u Sarajevu (1977.-1981.);
  • član redakcije „Glasnika hemičara i tehnologa BiH“;
  • predsjednik „Društva hemičara i tehnologa BiH“;
  • predsjednik Vijeća općina grada Sarajeva;
  • član Republičkog štaba civilne zaštite RBiH (1992.-1995.).[1]

1995. godine je izabran za dopisnog člana Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine. U penziju odlazi 2003. ali ostaje aktivan sve do smrti. Umro je 25.10.2006. godine od posljedica dijabetesa. Iza njega su ostale supruga i jedna kćerka.

Nagrade[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]