Haris Pašović

Haris Pašović je diplomirao 1984. na Akademiji umjetnosti u Novom Sadu, Odsjek dramskih umjetnosti, Režija – teatar, film, tv i radio u klasi prof. Bore Draškovića. Bio je Fulbrightov stipendista u SAD-u (University of Hawaii, Honolulu; New York University, New York, Univesrity of Wisconsin, Madison). Završio je High-level training for young directors na Festivalu Avignon u Francuskoj i bio stipendista u Nordijskom teatarskom insitutu / Odin Theatar u Danskoj. Studirao je na Lancaster Management School Univerziteta Lancaster u Velikoj Britaniji. Takođe je bio na studijskom boravku za medije u SAD-u (Boston, Washington, New York).

Pozorište

Pašović je režirao u prestižnim pozorištima u regionu, a njegove predstave su učestvovale na mnogim festivalima. Prija rata je režirao, između ostalih, predstave koje se danas smatraju klasičnim predstavama u historiji pozorišta u regionu: Wedekindovo «Buđenje proljeća» i «Dozivanje ptica» prema Aristofanovim «Pticama» u Jugoslovenskom dramskom pozorištu u Beogradu, Bunuelovog «Hamleta» na Dubrovačkim ljetnim igrama, Beckettovog «Čekajući Godota» u Beogradskom dramskom pozorištu, Jarryievog «Kralja Ubu-a» u Narodnom pozorištu/Nepshinzah u Subotici, «Jelku kod Ivanovih» od Vvedenskog i Weisovog «Mara/Sade» u Teatru «Promena» u Novom Sadu, itd.

Za vrijeme opsade Sarajeva (1992-95) Pašović je proveo većinu vremena u Sarajevu i bio direktor Međunarodnog teatarskog i filmskog festivala MES. Tada napušteni festival MES, Pašović je transformisao u međunarodni teatarski i filmski festival. Režirao je Euripidovu «Alcestis», zatim «Svilene bubnjeve» prema klasičnim japanskim No dramama, «U zemlji posljednjih stvari» prema romanu Paula Austera, producirao «Čekajući Godota» u režiji Susan Sontag i bio domaćin gostima Vanessi Redgrave, Annie Liebovitz, Peteru Schumannu, Chrisu Keulemansu, Johanu van der Keokenu i mnogim drugim umjetnicima iz svijeta. U toku 1994., pod pokroviteljstvom UNESCO-a, Sarajevski festivalski ansambl igrao je Pašovićeve predstave u pariškom Bouffes du Nord na poziv Petera Brooka.

U toku rata značajno doprinio da opstanu Narodno pozorište u Sarajevu, Pozorište mladih i Akademija scenskih umjetnost.

Pašović je bio umjetnički direktor organizacije Sarajevo International u Amsterdamu gđe je režirao nekoliko predstava.

Nakon višegodišnje pauze, Pašović se vratio u teatar 2002. sa Shakespearevom tragedijom «Romeo i Juliet» koju je režirao ispred Parlamenta Bosne i Hercegovine. Također je napisao dramu i režirao predstavu «Pobuna u Narodnom pozorištu» u Narodnom pozorištu u Sarajevu (2004.) inspiriranu McCoyevim romanom «Konje ubijaju, zar ne?».

Predstava «Hamlet» Williama Shakespearea koju je režirao 2005. u East West Centru Sarajevo, je najveća teatarska koprodukcija u regionu u posljednjih 20 godina. Predstava je učestvovala na Međunarodnom teatarskom festivalu MES Sarajevo i otvorila Međunarodni teatarski festival EX Ponto u Ljubljani što je bio prvi veliki izlazak jednog bh. teatra na evropsku scenu. HAMLET je proglašen Događajem godine 2005/ Teatar – Magazin DANI, a Haris Pašović Osobom godine 2005 Teatar – magazin DANI i Man of the Year – Theatre – MAX Magazine.

2006. godine režirao je predstavu FAUST u East West Centru Sarajevo. Predstava je otvorila Međunarodni teatarski festival MES Sarajevo.

Pašović je dobio mnoge nagrade uključujući Zlatni lovor vijenac za najboljeg reditelja Festival MES, Najbolji reditelj na festivalu BITEF Beograd, Nagrada «Bojan Stupica» za najbolju jugoslovensku režiju 1989, Nagrada UCHIMURA 1994., Najbolji reditelj na BH teatarskim susretima, etc.

Pašovićeve predstave učestvovale su na svim relevantnim festivalima u regionu: «Sterijino pozorje u Novom Sadu, Beogradski internacionalni teatarski festival BITEF Beograd (4 puta), EUROKAZ Zagreb (2 puta), MES Sarajevo (9 puta), MOT Skopje, Dubrovačke ljetne igre i mnogim drugim.

Pašovićeve predstave su gostovale u Parizu, Amsterdamu, Berlinu, Genevi, Strasbourghu, itd.

Film

Haris Pašović je organizirao prvi Sarajevo Film Festival «Poslije kraja svijeta» (1993) u sklopu tadašnjeg međunarodnog teatarskog i filmskog festivala MES.

Pašovićev dokumentarni film «Greta» o prof. Greti Ferušić koja je preživjela Auschwitz i opsadu Sarajeva, učestvovao je na festivalima Jewish Film Festivalu u Lincoln Centru u New Yorku, na festivalu IDFA u Amsterdamu, na Human Rights Watch festivalu u Londonu, na Jewish Film Festivalu u San Franciscu, Sarajevo Film Festivalu, te na festivalima u Rimu, Ljubljani, Stockholmu, itd.

Snimio je također dokumentarne filmove «Dom», «Ljubi bližnjeg svoga», «Balkan – krv i med» (Sarajevo Film Festival) i «A propos de Sarajevo» (Sarajevo Film festival, Bangkok International Film Festival).