Normani

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Bih-usa.svg Ovaj članak nije preveden ili je djelimično preveden.
Ako smatrate da ste sposobni da ga prevedete, kliknite na link uredi i prevedite ga vodeći računa o enciklopedijskom stilu pisanja i pravopisu bosanskog jezika.
Preferences-system.svg Ovom članku je potrebna jezička standardizacija, preuređivanje ili reorganizacija.
Pogledajte kako poboljšati članak, kliknite na link uredi i doradite članak vodeći računa o standardima Wikipedije.
Normanska osvajanja u Evropi

Normani odnosno Sjeverni ratnici su germanski narod koji je naselio Skandinaviju i od njega vode porijeklo današnji Norvežani, Šveđani i Danci.

Oni od kraja VIII vijeka počinju pljačkaške pohode širom Evrope pod imenom Vikinga.

Historijat normanskih napredovanja[uredi | uredi izvor]

Neplodno zemljište i nepogodna skandinavska klima pokreću Normane na pravljenje gusarskih pohoda širom Evrope.Tokom vladavine Karla Velikog pljačkaju Franačku,a od 885. do 886. godine drže Pariz pod opsadom.Jedan deo Normana se 911. godine predvođen Rolonom naseljava oko ušća Sene i prihvata hrišćanstvo,a polako usvaja francuski jezik. Francuski kralj Karlo III Prosti im 911. godine dodeljuje oblasti koje su naselili, a 944. godine te oblasti dobijaju u trajni posed. Tada se formira vojvodstvo Normandija koja će postati baza za dalja normanska napredovanja, a taj deo Francuske je do danas zadržao taj naziv.


Normanski posjedi u Evropi u XII vijeku[uredi | uredi izvor]

Deo Normana naseljen na prostoru današnje Danske okreće se gusarenju Britanskih ostrva. Anglosaksonski kralj Etelred II 1002. godine naređuje pokolj svih Danaca na ostrvima (tzv. Dansko večernje), što izaziva veliku invaziju. Na njenom čelu je kralj Sven I i danski Normani iste godine osvajaju veći deo Engleske i primoravaju Anglosaksonce na plaćanje danka(tzv. Danengeld). Njegov naslednik Knut Veliki proširuje svoju vlast koja obuhvata prostore današnje Danske,Norveške,Švedske i Engleske. Posle njegove smrti 1035. godine Engleska ponovo stiče nezavisnost koja traje do 1066. godine kada normandijski vojvoda Vilijam Kopile pobeđuje u bici kod Hejstingsa i osvaja Englesku zbog čega biva nazvan Osvajač.Nakon toga počinje stapanje Anglosaksonaca sa Normanima i nastanak današnjih Engleza.

Normani naseljeni na prostorima današnje Norveške plove na zapad i naseljavaju Island i Grenland. Predvođeni Erikom Crvenim stižu 1000. godine do obala Labradora na kome osnivaju koloniju Vinland čime je otkriven Novi kontinent pola milenijuma prije Kolumba. Međutim, pomorske veze sa Vinlandom nisu dugo održavane, tako da je on pao u zaborav, a njegovi kolonisti su se vremenom stopili sa lokalnim urođenicima(tzv. Indijancima).

Deo Normana prodire u Sredozemlje i 1027. godine zauzima Avers na Apeninskom poluostrvu,a zatim osvajaju Apuliju od Saracena. Tokom godina Normani proširuju posede i 1071. godine, pod vođstvom Roberta Gviskara,zauzećem vizantijskog Barija(vidi: Kobna 1071) ovladavaju jugom Apeninskog poluostrva. Robertov brat Rožer normanskim posedima dodaje i Siciliju.Stvorivši jaku bazu na jugu Apenina okreću se Vizantiji odnosno Balkanskom poluostrvu i 1081. godine opsadom Drača otpočinju invaziju,koja će se i pored značajnih uspeha okončati potpunim neuspehom. Rožer II Sicilijanski 1130. godine normansku državu na Apeninskom poluostrvu uzdiže na rang kraljevine koja je u istoriji poznata kao Napuljska kraljevina odnosno Kraljevina obiju Sicilija. Normani su njom vladali do 1189. godine, a vremenom su se utopili u lokalno stanovništvo.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

[icon] Ova sekcija zahtijeva proširenje.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: