Posljednji tango u Parizu
 |
Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori). Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon. |
Posljednji tango u Parizu (izvorno: L'Ultimo Tango a Parigi) je film iz 1972. godine koji govori o jednom udovcu iz Amerike koji se našao u seksualoj vezi sa mladom Parižankom, koja uskoro treba da se uda.
Sadržaj |
Glavne uloge [uredi]
Scenarij [uredi]
Scenarij za film su napisali Bernardo Bertolucci, Franco Arcalli i Agnès Varda. Režiju potpisuje Bertolucci, a kinematografiju Vittorio Storaro. Agnès Varda je bazirala posljednje scene filma na osnovu smrti Jima Morrisona u Parizu, koja se desila godinu ranije.
Muzika [uredi]
Orkestarki jazz soundtrack je komponovao Gato Barbieri.
Nominacije i nagrade [uredi]
Posljednji tango u Parizu je nominovan za Oskara u kategoriji Najbolji glumac u glavnoj ulozi (Marlon Brando) i Najbolji režiser (Bernardo Bertolucci).
Kritika [uredi]
MPAA je film ocijenila kao izrazito nepodoban za mlađe od 18 odmah nakon premijere. Film je više puta prilagođavan mlađoj publici.
Film je prouzrokovao veliki skandal u Italiji zbog scene analnog seksa (i to uz upotrebu putera). Skandal je također uzrokovan zbog toga što je to bio prvi film u kojem su prikazane stidne dlačice.
Također pogledajte [uredi]
Vanjski linkovi [uredi]
 |
Posljednji tango u Parizu na Internet Movie Database |
