Gerilsko ratovanje

Gerilsko ratovanje je način ratovanja u kom manje vojne ili paravojne jedinice napadaju neprijateljske jedinice na okupiranom djelu jedne države. Cilj takvog ratovanja je nanošenje ljudskih gubitaka i materijalne štete u svrhu slabljenja i demoralizacije suprotne strane. Gerilska vojska najčešće je ilegalna organizacija koja financira i vrši diverzije, te potiče njezine stanovnike na revoluciju ili neposlušnost.

Historija

Prva uspješna gerilska vojska bila je vojska izraelskih pobunjenika koja je na tri godine izbacila Rimljane s Galileje. U srednjem vijeku nezadovoljni se seljaci okupljaju u borbi protiv feudalaca, ali gotovo sve bune su ugušene krvlju. Na ovim prostorima bila je poznata Seljačka buna pod vodstvom Matije Gupca. Sam naziv gerilsko ratovanje je nastao u vrijeme Napoleonovog osvajanja Španije, kada su Španci protiv Francuza vodili gerilu tj. "mali rat". U vrijeme Drugog svjetskog rata takav se oblik ratovanja nazivao još i partizanskim ratom. Razvio se je uglavnom u zemljama koje su bile pod kontrolom fašista i nacista.

Sadašnjost

U novije vrijeme gerilsko ratovanje se najčešće primjenjuje u zemljama južne Amerike i Afrike.