Beretta ARX 160

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
ARX 160
Beretta ARX-160, Interpolitex 2012.jpg
Historija oružja
Upotreba
U službi 2008. - do danas
Korišten od Flag of Italy.svg Italija
Ratovi Rat u Afganistanu
Proizvodnja
Proizvođač Beretta
Varijante ARX 160SF, ARX 160 PDW, ARX 100
Opis oružja
Težina 3, 1 kg
Dužina 755 mm
Dužina cijevi 302 mm
Kalibar 5.56x45 mm NATO
Domet 400 m
Spremnik municije 30 metaka
Brzina paljbe 700 metaka u minuti

ARX-160 je modularna talijanska jurišna puška koju proizvodi firma Beretta. Razvijena je u sastavu projekta Soldato Futuro (Vojnik budućnosti), ARX 160 je neovisno o programu lansirana na komercijalno tržište 2008. godine, puška također može biti opremljena podcijevnim bacačem granata 40 mm.

Opis[uredi | uredi izvor]

Glavni zahtjevi po kojima je oružje, nazvano ARX-160, razvijano bili su smanjenje mase i povećanje kompletne ergonomije u odnosu na prethodnu Beretta AR70/90 (masa praznog oružja oko 4,050 kg). Konfiguracija ARX-160 je tradicionalna, sa širokom upotrebom tehnopolimera koji je omogućio da se konstruiše lako i ergonomsko oružje. Oružje se čini vrlo „mekanim“ i prijatnim, modernog je dizajna, kao kod linije Storm. ARX-160 je opremljena teleskopski podešavajućim kundakom (može se podešavati u različite pozicije da bi se što bolje prilagodio strukturi bilo kog vojnika, uključujući i žene) i kompletno preklopivim na desnu stranu radi zauzimanja što manjeg prostora. Sklapanje kundaka je lako, zahvaljujući prije svega jednom polukružnom dugmetu smještenom na lijevoj strani oružja, iznad rukohvata. Blokiranje sklopljenog kundaka se vrši pomoću odgovarajuće kočnice direktno integrisane u sanduku oružja. Međutim mana kundaka je ta što ne posjeduje kočnicu i prilikom izvlačenja kundaka, što dovodi do toga da se izvlačivi dio kundaka može lako izgubiti prilikom izvlačenja u tzv. stresnim situacijama.

Oružje je sačinjeno od 4 podgrupe: kundak, cijev sa zatvaračem, donje kućište (uključuje rukohvat, sanduk i sistem hranjenja municijom), i gornje kućište. Na gornjem dijelu oružja nalazi se aluminijumska Picatinny šina, jedna od 4 koje su prisutne na ovom oružju. Dve Picatinny šine se nalaze sa obije strane prednje obloge (rukohvata) dok se četvrta nalazi ispod cijevi oružja i na koju se obično montira podcijevni bacač granata. Remenik se može kačiti na 6 odgovarajućih tački: po dvije na svakoj strani sanduka oružja, jedna na kundaku i jedna obrtna, na gasnom cilindru.

Nišanski sistem, koji je razvio Galileo Avionica u saradnji sa Berettom, funkcioniše tako što podatke prikupljene od strane senzora prikazuje na okularu putem displeja tipa OLED. ICWS je također opremljen i jednom termičkom uncooled kamerom koja radi između 8 i 12 mikrona (kanalom IC) kao i jednom TV kamerom (video kanal). Prva kamera ima vidno polje od 18,5°x13,9°, dok druga ima vidno polje od 8,8°x6,6°. Termička kamera omogućava otkrivanje čovjeka na 800 m ili MBT (NATO oznaka za tenk) na 1300 m, dok je sa TV kamerom vojnika moguće otkriti na 2 km. ICWS je veoma kompaktan: ima dužinu od svega 30 cm, širinu od 5,5 cm, visinu od 14 cm i težinu manju od 1 kg.[1]

Korisnici[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]