Grumman F-14

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Grumman F-14 Tomcat
F-14A VF-102 RAM86.JPEG
F-14A
Proizvođač Grumman
Prvi let 21. decembar 1970
Status u upotrebi
Glavni korisnik USAF, Iran
Cijena 38 miliona US$ (1998.)

Grumman F-14 Tomcat je nadzvučni, dvomotorni avion s dva sjedala i s promijenjivom geometrijom krila. Od 1972.g. do 2006.g. bio je glavni lovac presretač i izviđački avion američke ratne mornarice. Ušao je u službu 1972.g. zamijenivši McDonnell F-4 Phantom II. Ukinut je 22. septembra 2006.g., a zamijenio ga je McDonnell F/A-18E/F Super Hornet.

Razvoj[uredi | uredi izvor]

Pogled na stražnji dio aviona.

F-14, dizajniran je sa namjerom da zamijeni lovca/presretača F-4 Phantom II, koji je do tada bio glavni presretač američke ratne mornarice. Prvi let F-14 (u verziji F-14A) izvršen je 21. decembra 1970. godine i ubrzo će se pokazati da je to jedan od najsjajnijih i najubojitijih od svih lovaca/presretača koji su ikada služili u US Navy (Amerika ratna mornarica). F- 14A namijenjena je uloga vazdušne borbe, što znači da primarno koristi rakete vazduh-vazduh. Novembra 1973. godine poslije zavšnog uspješnog testiranja Pentagon je službeno odobrio uvođenje AIM- 54 Phoenix rakete u operativnu upotrebu. Kako je njen domet preko 180 km, postala je odlično oružje za zaštitu nosača aviona i pratećih brodova u floti od napada tada najvećeg neprijatelja flote, sovjetskih bombardera velikog dometa naoružanih i dalekometnim raketama za napad na brodove. Preuzimanje takve uloge donijelo je i avionima F-14 Tomcat i naziv Fleet Defender (branitelj flote). Jedan od najvećih nedostataka verzije F- I4A bili su pogonski motori. Pucanje usmjerivača mlaznica na ispuhu motora i prestanak rada motora pri malim brzinama i velikoj visini samo su najeći od niza kvarova. Problemi s pogonskim motorima i saznanje o premalo snage za takav avion, navelo je na razmatranje i ispitivanje nove pogonske grupe. Ugradnja nove pogonske grupe uz ugradnju sistema nadgledanja zamora motora, uz još neke promjene, trebalo je značiti verziju F-14B. Kako je u to vrijeme Vijetnamski rat iscjeđivao US Navy budžet, zajedno s proizvodnim problemima pogonske grupe F401, aprila 1974. godine plan izgradnje verzije F-14B je odbačen.

U traženju da US Navy zamijeni lovce/jurišnike predložena je verzija F-14C. Uopšteno je to verzija kao i F-14B uz dodatak ugrađenog naprednijeg sistema za napade na zemaljske ciljeve. S obzirom na visoku cijenu aviona F-14 (oko 38 miliona USD po komadu), plan je odbačen prije nego je uopšte došao u proizvodnju. Umjesto F-14C US Navy le odlučila kupiti više A-6 Intruder aviona. Sa krajem vijetnamskog rata, u ranim 80-tim godinama, poslije odbacivanja verzije F-14B, plan o modernizaciji F-14 ponovo je aktuelan. Dodavanjem novog elektronskog sistema za kontrolu paljbe, sistema za kontrolu i protivmjere, UHF-VHF radio, te rješavanjem problema sa zapaljenjem pogonskih grupa, nastaje verzija F-14A+. Prvi let F-14A+ izveden je 14. januara 1981. godine. Ugradnjom nove pogonske grupe, radijus presretanja se povećao za 62%, a pružena je i mogućnost polijetanja s nosača aviona bez korištenja forsaža (dodatno sagorijevanje).

Za razliku od F-14A+, verzija F- 14D zamišljena je kao avion s digitalnom avionikom. Prvi let verzije F-14D izveden je 9. februara 1990. godine. Verzija F-14D sadrži novi glavni radar AN/APG-7 I (sličan radaru ugraden u F -15 Eagle), ometač za samozaštitu u vazduhu, digitalni navigacioni sistem, laserski navigacioni sistem i dvostruki standardni letni kompjuter. U vrijeme ugradnje u F-14D, AN/APG-71 je bio jedan od najnaprednijih radara s dometom pretraživanja od 370 km (za razliku od prethodnika AWG-9, čiji je domet bio 160 km). Za razliku od prijašnjih verzija, F- 14D je sposoban ponijeti široku paletu oružja i oruđa za napade na zemaljske ciljeve uključujući i gađanje ciljeva laserski navodjenim bombama. Planirano je da može ponijeti HARM, HARPOON, Maverick i AMRAAM rakete. Proizvodnja svih F-14D službeno je završena u martu 1990. godine nakon proizvedenih samo 37 aviona. Slika F-14 Nadogradnja svih F-14 s mogućnošću napada na zemaljske ciljeve, što uključuje u prvoj fazi nadogradnju na nivo F- 14D, u kasnijoj fazi dogradnju na kokpitu, a u posljednoj fazi dodavanje softwarea iz radara APG-71 aviona F-15E, trebala je rezultirati verzijom F/A- l4D. Verzije F-14T i F-14X predložene su u 70-tim godinama kada je cijena aviona ozbiljno ugrožavala projekat F-14. Obe predložene verzije trebale su nositi manje raketa i imari slabiju avioniku. Verzija T imala bi samo AIM-7 i AIM-9 rakete, čime ne bi bila značajno bolja od tada postojećih aviona Phantom i Crusader. Verzija X trebala je nositi ili AIM-53 rakete ili ništa, a mogućnosti radara bile bi značajno umanjene. Oba plana su odbačna nakon što je Navy odlučila da se opremi najboljim mogućim avionima. S obzirom na povlačenje iz upotrebe jurišnog aviona A-6 Intruder, predložena je verzija F-14 Quick Strike koja bi bila slična F/A-14 i imala bi sličnu avioniku kao i F-15E, duže vrijeme leta i 4 nosača za naoružanje na koje bi se zakačilo po 5 raketa ili bombi. Predloženo naoružanje uključivalo je HARM, Harpoon i Maverick projektile. No s obzirom na uspjeh F/A-18E/F Super Hornet, svi budući programi razvoja F-14 su prekinuti.[1]

Tipovi[uredi | uredi izvor]

F-14D prilikom leta.

Ukupno je prozivedeno 712 F-14 u Grummanovoj tvornici u Calvertonu na Long Islandu od 1969.g. do 1991.g.

  • YF-14A: Prototip i preproizvodni model (12 proizvedeno)
  • F-14A: Originalna proizvodna dvosjedna varijanta konstruirana za Američku ratnu mornaricu kao lovac presretač. Kasnije su rađene modifikacije ovog modela. 545 zrakolova je isporučeno američkoj mornarici i 80 Iranu. Zadnja 102 modela isporučeni su s poboljšanim motorom (TF30-P-414A).
  • F-14 + Plus ili F-14B: Varijanta F-14A poboljšana novim motorom GE F110-400. 38 novih aviona je proizvedeno, dok 48 F-14A unapređeno u B varijantu. U kasnim 1990tima 67 F-14B varijante aviona unapređene su kako bi im se povećao rok upotrebe. Ti modeli bili su poznati kao F-14B Upgrade.
  • F-14D Super Tomcat: Izvorni motori TF-30 zamijenjeni su GE F110-400 kao i na F-14B. Nova varijanta uključivala je i novi sistem avionike i novi radar. Ukupno je proizvedeno 37 novih aviona i 18 F-14A unaprijeđeno je u D varijantu.

Reference[uredi | uredi izvor]

Slike[uredi | uredi izvor]

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: