Jean Baptiste Siméon Chardin
 |
Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori). Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon. |
| Jean Baptiste Siméon Chardin | |
 Jean Baptiste Siméon Chardin, autoportret s naočalama |
|
| Rođenje | 2. novembar 1699. Pariz, Francuska |
|---|---|
| Smrt | 6. decembar 1779. (80 godina) Pariz, Francuska |
Jean Baptiste Siméon Chardin (Pariz, 2. novembar 1699. - Pariz, 6. decembar 1779.), francuski slikar, jedan od najvećih slikara cvijeća, voća i karakternih figura.
Stil [uredi]
Chardin je opsjednutošću velikim historijskim prizorima i veličanstvenim portretima već unaprijed bio obilježen kao slikar drugoga reda. No, ubrzo je tu klasifikaciju pretvorio u vlastitu prednost postavši veoma popularan u građanskom staležu.
Već se samim odabirom tema, genre-scena, mrtve prirode i portreta bitno suprotstavlja pomodnoj maniri aristokrata kasnoga baroka i rokokoa slikajući domaćinske, građanske intimne interijere s likovima u zatvorenim i tamnim prostorima ili pak mnogobrojne mrtve prirode s najraznolikijim bogatstvom sadržaja: od Lule i vrčeva do Bakrenog kotla, Kolača ili pak Raže i Zeca. Odslikati psihički izraz modela bio je jedan od osnovnih zahtjeva realističkoga Chardinova portreta, najčešće dijela neke komorne scene ili prikaza u interijeru. Upravo intimnost tih kompozicija osnovna je odlika Chardinova slikarstva.
Jednostavnost svagdašnjice dovedena do monumentalnosti Chardina je dovela do velike popularnosti još za života, a u historiji mu evropske likovne umjetnosti osigurala mjesto slikara građanskog sloja i malih, običnih ljudi. Uloga toga velikog slikara u historije slikarstva mnogo je veća i važnija nego li se to na prvi pogled može činiti. Do smrti, 6. decembra 1779., Jean Baptiste Simeon Chardin postao je jedan od onih velikih umjetnika čija je snaga djela zadirala i izvan područja umjetnosti i slikarstva i upozoravala na rastuću snagu buržoazije i jačanje njezina duha što će već nepuno desetljeće poslije, upravo u samome Parizu, veličanstveno i dramatično stupiti na svjetsku historijsku pozornicu.
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
