Jozefina de Beauharnais
Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
| Jozefina de Beauharnais | |
|---|---|
| Carica Francuza | |
 |
|
| Krunidba | 2. decembar 1804 |
| Supružnik | Alexandre, vikont od Beauharnaisa Napoleon Bonaparte |
| Djeca | |
| Eugène de Beauharnais Hortense de Beauharnais |
|
| Otac | Joseph-Gaspard de Tascher de la Pagerie |
| Majka | Rose-Claire des Vergers de Sanois |
| Rođenje | 23. juni 1763 Martinik |
| Smrt | 29. maj 1814 Pariz |
Jozefina de Beauharnais (punim izvornim imenom Marie Josèphe Rose de Tascher de la Pagerie; 23. juni 1763 - 29. maj 1814), poznata jednostavno kao Jozefina, je bila prva supruga cara Napoleona Bonaparte i tokom toga braka carica Francuza.
Iako nije imala djece sa Napoleonom, Jozefina je bila nana Napoleona III preko svoje kćerke i predak danskih i švedskih vladara preko sina iz prvog braka.
Sadržaj |
[uredi] Mladost
Jozefina je rođena na karipskom ostrvu Martinik u porodici koja je na tom tropskom ostrvu posjedovala šećernu plantažu. Jozefinin otac, po kome je nazvana, bio je Joseph-Gaspard de Tascher de la Pagerie, potporučnik francuske armije. Majka joj je bila Rose-Claire des Vergers de Sanois, Francuskinja engleskog porijekla sa majčine strane.
Jozefinina porodica pala je u teško finansijsko stanje kada je 1766. godine njihovu plantažu uništio tropski ciklon. Jozefinina tetka sa očeve strane, Edmée de Tascher de la Pagerie, bila je ljubavnica francuskog aristokrate, Françoise, vikonta de Beauharnaisa. Kada se Françoisino zdravlje pogoršalo, Edmée je pokušala aranžirati brak između njegovog sina, Alexandra i Jozefinine starije sestre, Catherine-Désirée. Ovaj brak bi bio veoma koristan za porodicu Tascher koja je bila na rubu propasti. Međutim, dvanaestogodišnja Catherine-Désirée umrla je 1777. godine, prije nego je i napustila Martinik. Tetka Edmée je bila odlučna u svojim ciljevima i zamjenu za Alexandrovu nevjestu našla je u Jozefini.
[uredi] Prvi brak i udovištvo
U oktobru 1779. godine Jozefina je sa ocem otputovala u Evropu. Za Alexandra se udala 13. decembra 1779. godine. Brak nije bio previše sretan, ali par je bez obzira na to dobio dvoje djece: sina Eugènea (rođen 1781. godine) i kćerku Hortensiju (rođenu 1783. godine).
Dana 2. marta 1794. godine, tokom Vladavine terora, Jozefinin suprug je uhapšen. Jozefina je smatrana preblizom antirevolucijskim krugovima, te je i ona uhapšena 19. aprila 1794. godine. U zatvoru je zadržana sve do 28. jula 1794. godine, a oslobođena je zahvaljujući Robespierreu. Njen je suprug bio optužen da je slabo branio Mainz 1793. godine i bio je smatran prijetnjom zbog svog aristokratskog porijekla, te je osuđen na smrt zajedno sa bratom Augustinom. Smrtna kazna izvršena je giljotiranjem 23. jula 1794. godine. U junu 1795. godine, zahvaljujući novom zakonu, Jozefina je bila u mogućnosti povratiti sebi Alexandrovu imovinu koju je držala kao njegova udovica.
Kao udovica Jozefina je bila ljubavnica nekoliko istaknutih političkih figura. Godine 1795. upoznala je šest godina mlađeg generala Napoleona Bonapartu i njihova romansa je tada započela. Njihov sastanak organizirao je Paul François Jean Nicolas Barras, njen prethodni ljubavnik, za kojeg se smatralo da se na taj način želio otarasiti Jozefine koja je imala naviku da troši mnogo novca. Sve do upoznavanja Napoleona, Jozefinu su zvali njenim prvim imenom - Rose, ali ovo ime se nije sviđalo Napoleonu, koji ju je zvao Joséphine, te je ona odlučila koristiti to ime.
[uredi] Brak sa Napoleonom
U januaru 1796. Napoleon je zaprosio Jozefinu i brak je sklopljen 9. marta, a Napoleon je usvojio Jozefininu djecu. Samo dva dana nakon vjenčanja Napoleon je napustio Francusku i otišao voditi vojsku u Italiji, ali je održavao kontakt sa Jozefinom preko niza romantičnih pisama koja su sačuvana do danas. Postoje tvrdnje da je Jozefina imala aferu tokom njegovog odsustva, ali one nisu nikada dokazane. S druge strane za Napoleona se zna da je imao ljubavnice tokom braka sa Jozefinom.
Dana 20. marta 1804. godine Napoleon se proglasio francuskim carem i Jozefina je kao njegova supruga počela biti oslovljana sa Njeno Carsko Veličanstvo, Carica, a njena djeca iz prvog braka dobila su odgovarajuće titule. Brak carskog para je bio snažno potrešen kada je Jozefina saznala sa Napoleonovu aferu sa njenom dvorskom damom. Posredovanjem Jozefinine kćerke Hortensije Napoleon i Jozefina su se pomirili i nastavili živjeti zajedno. Napoleon se krunisao u Notre Damu 2. decembra 1804. godine i zatim je krunisao svoju suprugu za caricu.
Jozefina i Napoleon nisu imali zajedničke djece. Smatra se da je Jozefina ušla u menopauzu zbog stresa pretrpljenog u zatvoru, te da je zbog toga bila neplodna tokom braka sa Napoleonom. Kada je postalo jasno da Jozefina Napoleonu neće roditi sina i nasljednika kojeg je on trebao kao osnivač nove dinastije, Jozefina je pristala na razvod kako bi omogućila Napoleonu da se oženi mlađom ženom koja bi mu mogla roditi sina.
[uredi] Razvod i smrt
Napoleon i Jozefina razvedeni su 10. januara 1810. godine, a 11. marta Napoleon je oženio Mariju Luizu Austrijsku. Ona mu je rodila sina koji je postao Napoleon II Francuski.
Nakon razvoda Jozefina je živjela u vlastitom zamku u Parizu i bavila se hortikulutom. Ostala je u dobrim odnosima sa Napoleonom, te se smatra da je jedino što je ikada stalo između njih bila njena neplodnost. Jozefina je umrla 29. maja 1814. godine.
[uredi] Ostavština
Jozefina se aktivno bavila hortikulturom, a posebnu ljubav je gajila prema ružama. [1] Dok je Napoleon ratovao sa Velikom Britanijom, Jozefina je u Francuskoj trošila ogromne sume novca na kupovanje novih engleskih varijeteta. [1] Sa druge strane La Manchea britanska aristokratija se utrkivala sa francuskom caricom u stvaranju novih varijeteta.
Jozefinine ruže u svojim slikarskim djelima ovjekovječio je Pierre-Joseph Redouté, prethodno dvorski slikar Marije Antoanete. Knjižica u kojoj je naslikano 170 varijeteta ruža izdata je nakon Jozefinine smrti i ostala jedna od najljepših kolekcija ruža. [1] Varijetet koje je Jozefina tražila Redouté je naslikao, a mnogo godina nakon njene smrti botaničari devetnaestog vijeka upornim križanjem nježnih azijskih i otpornih evropskih vrsta dobili su ono što je francuska carica zamislila. Uticaj Jozefine na razvitak današnjih varijeteta ruža je ostao veoma cijenjen. [1]
