Luk (arhitektura)
Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Luk u arhitekturi predstavlja naziv za zaobljenu konstrukciju koja je u stanju nositi veliku težinu (npr. vrata u kamenom zidu).
Luk se prvi put razvio u Mezopotamiji, Asiriji, starom Egiptu te Etruriji. Kasnije su ga usavršili Rimljani. U srednjem vijeku luk je postao važna tehnika gradnje katedrala.
[uredi] Glavni oblici lukova
-
Trokutasti luk
-
Polukružni luk
-
Segmentalni luk
-
Nepravilni polukružni luk
-
Oštri ili slomljeni luk
-
Nejednaki šiljasti luk
-
Plosnati luk
-
Trolisni luk
-
Potkovasti luk
-
Ovalni luk (luk trostrukog središta)
-
Eliptični luk
-
Udubljeni luk
-
Ogee luk
-
Obrnuti ogee luk
-
Tudorski (Sedlasti) luk
-
Parabolični luk
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
