Urea
 |
Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori). Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon. |
| Urea | |
 |
|
| Općenito | |
|---|---|
| Hemijski spoj | Urea |
| Druga imena | karbamid, karbonil diamid, karbonildiamin |
| Molekularna formula | CH4N2O |
| CAS registarski broj | 57-13-6 |
| Kratki opis | bijela čvrsta tvar bez mirisa |
| Svojstva | |
| Molarna masa | 60,07 g/mol |
| Agregatno stanje | čvrsto |
| Gustoća | 1,32 g/cm³ |
| Tačka topljenja | 132,7-135 °C |
| Rastvorljivost | 108 g/100 ml (20 °C) |
| Dipolni moment | 4,56 D |
Urea ili karbamid je organski spoj hemijske formule (NH2)2CO. Ureu je otkrio 1773. godine francuski hemičar Hilaire Rouelle, u urinu. Urea je prvi organski spoj sintetiziran iz anorganskih spojeva, što je uspjelo 1828. godine Friedrich Wöhleru:
Urea igra glavnu ulogu u metabolizmu azotnih spojeva kod životinja i ljudi i glavna je supstanca koja sadrži azot u mokraći.
Urea nastaje u procesu razgradnje proteina u jetri u ciklusu ureje. Organizam sintetizira ureju iz amonijaka, produkta razgradnje proteina.
Urea se za komercijalnu primjenu sintetizira iz amonijaka i ugljen dioksida. Više od 90% svjetske proizvodnje se koristi u poljoprivredi kao umjetno gnojivo.
Nedovršeni članak Urea koji govori o hemiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
