Vladimir Ćorović

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Vladimir Ćorović
Example alt text
Vladimir Ćorović
Rođenje 27. oktobar 1885.
Mostar, Austro-ugarska
Smrt 12. april 1941.
Grčka
Zanimanje historičar

Vladimir Ćorović (1885-1941), historičar, akademik SANU, pisac historije Bosne.

Vladimir Ćorović je rođen 27. oktobra 1885. u Mostaru. U Mostaru je završio osnovnu i srednju školu, a u Beču je studirao filologiju, historiju i arheologiju. Doktorirao je 1908 tezom o Lukijanu Mušickom. Specijalističke studije nastavio je u Minhenu, kod poznatog njemačkog bizantinologa Karla Krumbachera. Jedno vrijeme je boravio i u Parizu i Bolonji gdje je istraživao stare slavenske rukopise. Radio je u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu od 1909. Od 1919. je profesor na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Za akademika Srpske kraljevske akademije (kasnija SANU) izabran je 1922. Poginuo je 17. aprila 1941. u avionskoj nesreći iznad Grčke, nakon što je pokušao emigrirati sa većinom tadašnjih srpskih uglednika u inostranstvo.

Vladimir Ćorović bavio se historijom Bosne i Hercegovine i Srbije. Napisao je veliki broj radova kojima je utjecao na razvoj historiografije u BiH i Srbiji, a među njima i Historiju Bosne (1940) kojom je sintetizirao svoj pristup historiji srednjovjekovne Bosne.

Literatura o Vladimiru Ćoroviću[uredi | uredi izvor]

  • Lidija Fekeža, Ćorović Vladimir, u: AL BiH, Tom I, Sarajevo 1988, 68.
  • Đorđe Beatović –Dragoljub Milanović, Vladimir Ćorović, u: “Đ. Beatović – D. Milanović, Veleizdajnički procesi Srbima u Austro-Ugarskoj”, Beograd 1989, 155-158.
  • Rade Mihaljčić, Ćorović Vladimir, “Enciklopedija srpske istoriografije (Priredili Sima Ćirković i Rade Mihaljčić)”, Beograd 1997, 688-670.
  • Nada Milošević Đorđević, Ćorović Vladimir, u: “Radmila Pešić – Nada Milošević-Đorđević, Narodna književnost”, Beograd 1984, 55.
  • Jeremija D. Mitrović, Vladimir Ćorović. Prilozi za biografiju, Spomenik SANU 131/7, Beograd 1992, 241-259.
  • Boris Nilević, Mostar u djelu historičara Vladimira Ćorovića, Hercegovina 9, Mostar 1997, 151-157.
  • Boris Nilević, Mostar u djelu historičara Vladimira Ćorovića, Almanah SPKD Prosvjeta, Sarajevo 1997., 199-204.
  • Boris Nilević, Mostar u djelu historičara Vladimira Ćorovića, Bosanska vila III/9, Sarajevo 1997, 45-47.
  • Boris Nilević, Jedno viđenje baštine (O pogledima Vladimira Ćorovića na književno-kulturno i umjetničko stvaranje Muslimana), Odjek L/1-3, Sarajevo 1997., 86-87.
  • Radovan Samardžić, Ćorović Vladimir, Enciklopedija Jugoslavije III, 2. izdanje, Zagreb 1984, 345.
  • Dragiša Živković, Ćorović Vladimir, “Jugoslovenski književni leksikon, Drugo dopunjeno izdanje”, Novi Sad 1984, 124-125.
  • Ćorović Vladimir, “Mala enciklopedija Prosveta. Opšta enciklopedija, 3 (R-Š)”, Beograd 1978, 444.

Izbor iz bibliografije[uredi | uredi izvor]

  • Vojislav Ilić (Mostar, 1906)
  • Srpske narodne pripovijetke (Matica srpska: Novi Sad, 1909)
  • Pokreti i dela (Geca Kon: Beograd, 1920)
  • Crna Knjiga. Patnje Srba Bosne i Hercegovine za vreme svetskog rata 1914-1918. (Beograd, 1920)
  • Velika Srbija (Narodno delo: Beograd, 1924)
  • Bosna i Hercegovina (Srpska književna zadruga: Beograd, 1927)
  • Luka Vukalović i hercegovački ustanci od 1852-1862 (Srpska kraljevska akademija: Beograd, 1923)
  • Ujedinjenje (Narodno delo: Beograd, 1928)
  • Mostar i njegova srpska pravoslavna opština (Beograd, 1933)
  • Istorija Jugoslavije (Narodno delo: Beograd, 1933)
  • Odnosi između Srbije i Austrougarske u XX veku (Državna štamparija Kraljevine Jugoslavije: Beograd, 1936)
  • Historija Bosne knj. I (Srpska kraljevska akademija: Beograd, 1940
  • Istorija Srba (BIGZ: Beograd, 1989) - posthumno, koristeći originalni rukopis