Om

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije

Om (označava se grčkim slovom Ω) je mjerna jedinica za električni otpor.

Om je dobio ime po Georgu Simonu Ohmu, njemačkom fizičaru koji je otkrio vezu između napona i jačine struje, izraženu u Ohmovom zakonu, koji matematički glasi:

$R = \dfrac{\mbox{U}}{\mbox{I}}$

[uredi] Definicija

Definiše se kao vrijednost otpora na kojem pri proticanju struje od jednog amper, a nastaje pad napona od jednog volta.

$\Omega = \dfrac{\mbox{V}}{\mbox{A}} = \dfrac{\mbox{m}^2 \cdot \mbox{kg}}{\mbox{s}^{3} \cdot \mbox{A}^2}$

Omski otpor R direktno je srazmjeran dužini $l$ i obrnuto srazmjeran presjeku vodiča A. ρ je specifični otpor koji je karakterističan za svaki materijal ponaosob.

$R = \rho\frac{l}{A}$