Stefan Uroš IV Dušan
 |
Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori). Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon. |
| Stefan Uroš IV | ||
| Car Srbije (Kralj Srbije) |
||
 |
||
| Vladavina | 1331 - 1345 | |
|---|---|---|
| Prethodnik | Stefan Uroš III | |
| Nasljednik | Stefan Uroš V | |
| Krunidba | 8. septembar 1331 | |
|
|
||
| Supružnik | Jelena Bugarska | |
| Djeca | Stefan Uroš V | |
| Dinastija | Nemanjić | |
| Otac | Stefan Uroš III | |
| Majka | Teodora | |
| Rođenje | 1308 | |
| Smrt | 20. decembar 1355 | |
Stefan Uroš IV Dušan (oko 1308 - 20. decembar 1355) je srpski kralj (1331 – 1346) i car (1346 – 1355) iz dinastije Nemanjića. Dušan je bio oženjen Jelenom, sestrom bugarskog cara Jovana Aleksandra. U braku su imali jednog sina, budućeg cara Uroša. Proširio je državu svoga oca Stefana Dečanskog. Osvajanja na jugu omogućila su mu da se proglasi carem Grka i Srba 1346.
U njegovo vrijeme pravoslavlje u Srbiji doživljava dalji razvoj u svojoj organizaciji. Srpska arhiepiskopija dignuta je u rang patrijaršije. Poznat je po zakoniku (Dušanov zakonik) koji je donešen 1346/1355. Kralj i car Dušan savremenik je bosanskog bana Stjepana II. Kotromanića. Odnosi između Bosne i Srbije u njihovo vrijeme pokazuju nekoliko sukoba. U središtu neprijateljstva je bosansko sticanje Huma 1326, područja koje je ranije bilo pod vlašću vazala loze Nemanjića. Bosanci su izveli jedan prodor 1328. koji je završio spaljivanjem manastira sv. Nikole u Polimlju. Dušan je pokušavao vojnom silom da zauzme Hum ali nije uspio.
Vanjski linkovi [uredi]
Nedovršeni članak Stefan Uroš IV Dušan koji govori o biografijama treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
