Divlji tip

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Divlji tip banane ima brojne, velike i tvrde sjemenke.
Divlji tip i mutanti D. melanogaster:
U smjeru kazaljke na satu: smeđe oči sa crnim tijelom, cinober oči, sepija oči, vermilion oči, bijele oči i divlji tip sa žutim tijelom

Divlji tip (široko prihvaćena engleska skraćenica wt) je oznaka koja se odnosi na fenotip izvornog oblika vrste, kakav se javlja u prirodi. Originalno, divlji tip je bio definiran kao produkt[1] "normalnog" alela na datom lokusu, za razliku onog koji proizvode nestandardni – mutantni aleli. "Mutantni” aleli mogu varirati u širokom rasponu, čak i ponovo dobiti divlji tip ukoliko se dogodi povratna mutacija u datoj populaciji. Nastavak u konstrukciji genetičkih mapa postaje kreativniji ako se prepoznaju oblici interakcije mutantnih, sa ostalim alelnim varijantama posmatranog lokusa i njihov uticaj na fenotipsko ispoljavanje.[2]

Procjenjuje se da je većina ili su svi lokusi postojećih gena u raznim oblicima alela, koji se razlikuju, po frekvenciji, u cijelom geografskom opsegu jedne vrste i da jedinstven divlji tip ne postoji. Općenito, međutim, najčešći alel – tj. onaj sa najvećom frekvencijom gena – je onaj koji se smatra divljim tipom.[3]

Koncept divljeg tipa je koristan u istraživanjima nekih eksperimentalnih (model) organizama, kao što su voćne mušice Drosophila melanogaster , u kojoj su poznati standardi fenotipova za funkcije i strukture kao što su boja očiju ili oblik krila oblika , pri čemu se zna da su posljedic posebnih genskij mutacija koji proizvode prepoznatljive fenotipove, kao što su "marelica" "bar oči" ili "degenerirana krila". Aleli divljeg tipa se označavaju i sa "+" oznakom u potenciji, na primjer B+ i Vg+, za okrugle oči i krila u punoj veličini. Shodno tome, recesivni mutantni aleli se označavaju sa b i vg ili B- i Vg-.[4][5]

Manipulacije gena za ove osobine su dovele do današnjeg razumijevanja o tome kako geni djeluju i kako osobine mutiraju unutar populacije. Istraživanje koje uključuje manipulaciju alela divljeg (izvornog) tipa ima primjenu u mnogim poljima, uključujući i borbu protiv bolesti i komercijalnu proizvodnju hrane.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ http://www.bio.miami.edu/dana/dox/wildtype.html standard.
  2. ^ Hadžiselimović R. (2005): Bioantropologija – Biodiverzitet recentnog čovjeka. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 9958-9344-2-6.
  3. ^ Jones E., Hartl D. L. (1998): Genetics: principles and analysis. Jones and Bartlett Publishers. Boston, ISBN 0-7637-0489-X.
  4. ^ Hadžiselimović R. (1972): Eksperimentalno ukrštanje sojeva vinske mušice (Drosophila melanogaster). 1. Šta treba znati i imati za organizovanje eksperimentalnog ukrštanja dva soja vinske mušice. Biološki list, 20 (7): 108-111.
  5. ^ Hadžiselimović R. (1972): 2. Eksperimentalno dihibridno ukrštanje dva soja vinske mušice. Biološki list, 20 (8): 122-125.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]