Hlorovodonična kiselina
Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
| Hlorovodonična kiselina | |
|---|---|
 |
|
| Općenito | |
| Hemijski spoj | Hlorovodonična kiselina |
| Druga imena | Solna kiselina |
| Molekularna formula | HCl (aq) |
| CAS registarski broj | 7647-01-0 |
| Kratki opis | čista bezbojna ili blago žučkasta tekućina |
| Svojstva | |
| Molarna masa | 36,46 g/mol |
| Agregatno stanje | tekuće |
| Tačka topljenja | −26 °C (38%-tna) |
| Tačka ključanja | 48 °C (38%-tna) |
| Rastvorljivost | u vodi |
Hlorovodonična kiselina ili po IUPACu hidrohlorična kiselina, poznata i kao solna kiselina je kiselina koja nastaje rastvaranjem hlorovodonika u vodi. Hlorovodonična kiselina se naziva i rastvor hlorovodonika u drugim polarnim otapalima npr. u acetonu. Ona je veoma jaka kiselina, a kao dosta razblažena sastavni je dio gastrične tekućine u želucu čovjeka i sisara te omogućava varenje bjelančevina, a mnogo se primjenjuje i u industriji.
[uredi] Historija
Godine 800. otkrio ju je arapski hemičar Džabir ibn Hajjan, miješajući kuhinjsku so i sumpornu kiselinu. Korištena je u srednjem vijeku u potrazi za kamenom mudrosti, te kasnije od strane velikih evropskih hemičara kao što su Johann Rudolf Glauber, Joseph Priestley i Humphry Davy kako bi se razvila moderna hemija. Tokom industrijske revolucije postala je važna industrijska hemikalija za široku upotrebu.
[uredi] Dobivanje
Hlorovodonična kiselina se dobiva rastvaranjem hlorovodonika u vodi. Postupak se odvija u tzv. tornjevima za apsorpciju.
[uredi] Osobine
Hlorovodonična kiselina je jak elektrolit, i potpuno je disocirana na ione u vodenom rastvoru. Za razliku od sumporne i nitratne kiseline, hlorovodonična kiselina nema oksidirajuće djelovanje.
