811.

811. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar	811; DCCCXI
Ab Urbe condita	1564
Asirski kalendar	5561
Bengalski kalendar	218
Berberski kalendar	1761
Budistički kalendar	1355
Burmanski kalendar	173
Bizantijski kalendar	6319–6320
Kineski kalendar	庚寅年 (Metalni Tigar); 3507 ili 3447; — do —; 辛卯年 (Metalni Zec); 3508 ili 3448
Koptski kalendar	527–528
Diskordijanski kalendar	1977
Etiopijski kalendar	803–804
Hebrejski kalendar	4571–4572
Hindski kalendari
- Vikram Samvat	867–868
- Šaka Samvat	733–734
- Kali Juga	3912–3913
Holocenski kalendar	10811
Iranski kalendar	189–190
Islamski kalendar	195–196
Julijanski kalendar	811; DCCCXI
Korejski kalendar	3144
Minguo kalendar	1101 prije Tajvana; 民前1101年
Seleukidska era	1122/1123 AG
Tajlandski solarni kalendar	1353–1354
	Ova kutija: pogledaj; razgovor; uredi;

Godine:

◄◄ | ◄ | 807. | 808. | 809. | 810. | 811. | 812. | 813. | 814. | 815. | ► | ►►

Decenije:

◄ | 780-e | 790-e | 800-e | 810-e | 820-e | 830-e | 840-e | ►

Vijekovi:

◄ | 8. vijek | 9. vijek | 10. vijek | ►

Godina 811. (DCCCXI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 811. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

Bizantijsko carstvo

Bizantijsko-bugarski rat: car Nikefor I organizira novu kampanju protiv Bugarskog carstva,^[1] okupljajući ekspedicione snage (većinu rimske vojske) iz svih dijelova carstva. Prate ga visoki zvaničnici i aristokrate, uključujući njegovog sina Staurakija i zeta Mihaela I Rangabea (obojica su kasnije privremeno postali carevi). Krum, vladar (kan) Bugarske, šalje izaslanike da traže mir. Nikefor odbija da prihvati uslove i maršira kroz balkanske prolaze prema Pliski, glavnom gradu Bugarske.
23. juli – Nikefor I stiže do Pliske i uništava bugarsku vojsku od 12.000 elitnih vojnika koji čuvaju uporište. Sličnu sudbinu doživljava još jedna na brzinu okupljena pomoćna snaga od 50.000 vojnika ^[2]. Bizantinci zauzimaju bespomoćnu prijestolnicu. Nikefor opljačka grad i Krumovu riznicu ^[3]. On spaljuje sela, ubija ovce i svinje, dok progoni Bugare koji se povlače na jugozapad prema Serdici (današnja Sofija) ^[4].
26. juli – Bitka kod prolaza Vărbitsa: Nikefor I je zarobljen (vjerovatno u prolazu Vărbitsa) i poražen od Bugara, koji koriste taktiku zasjede i iznenadne noćne napade kako bi imobilizirali bizantijske snage. Sam Nikefor je ubijen; Krum je trijumfalno nosio carevu glavu na stubu, gdje je očišćena, obložena srebrom a lobanja napravljena u čašu ukrašenu draguljima, iz koje dopušta svojim slavenskim knezovima (arhontima) da piju s njim ^[5].
Staurakije je postavljen za cara u Adrijanopolu (prvi put kada je bizantijski car krunisan izvan Konstantinopola). Zbog rane mačem u blizini vrata (tokom bitke kod Pliske), Staurakije je paraliziran. Carski dvor je podijeljen između plemićkih frakcija njegove žene Teofane i njegove sestre Prokopije ^[6].
2. oktobar – Mihael I proglašen za cara Bizantijskog carstva; Staurakije je prisiljen od strane visokih zvaničnika da se povuče u manastir.

Evropa

Heiligenski sporazum: Danski kralj Hemming zaključuje mirovni sporazum sa carem Karlom Velikim u današnjem Rendsburgu. Južna granica Danske uspostavljena je na rijeci Eider.
Ekspedicija Guya, grofa od Nanta, prefekta Marche de Bretagne, protiv pobunjenih Bretonaca6. Bretanja ostaje nezavisna, sa svojim lokalnim poglavarima i svojom posebnom crkvenom organizacijom.
oktobar: Karlo Veliki odlazi u Boulogne-sur-Mer da pregleda rad flote i obnavlja lučki svjetionik ^[7]. Objavio je dva poglavlja svoje knjige, jedno se bavi vojnim pitanjima ^[8], a drugo disfunkcionalnošću institucija zbog rivaliteta između grofova i biskupa ^[9].

Abasidski kalifat

Četvrta Fitna:^[10] Abasidski halifa al-Amin imenuje Alija ibn Isa ibn Mahana za guvernera Horasana, u sjeveroistočnoj Perziji, i sa njim šalje vojsku od 40.000 ljudi protiv njegovog polubrata al-Ma'muna. Ibn Mahanova vojska je poražena od strane manje vojske pod Tahir ibn Husejnom, kod Reja. Tokom borbi Ali ibn Isa ibn Mahan je ubijen.

811. u temama

Rođeni

Abu Hatim al-Razi, muslimanski hadiski učenjak (um. 890.)
Bazilije I, car Bizantijskog carstva (um. 886.)
Muhammad al-Jawad, ši'atski imam (um. 835.)
Ōe no Otondo, japanski učenjak (um. 877.)

Umrli

17. jun – Sakanoue no Tamuramaro, japanski šogun (r. 758.)
24. jul – Gao Ying, kancelar dinastije Tang (r. 740.)
26. jul – Nikefor I, car Bizantijskog carstva
Ali ibn Isa ibn Mahan, muslimanski vojskovođa
Karlo Mlađi, sin Karla Velikog
Li Fan, kancelar dinastije Tang (r. 754.)
Pei Ji, kancelar dinastije Tang
Pepin Grbavac, sin Karla Velikog

Reference

↑ Papathanassiou, Manolis. "Byzantine Battles: Battle of Pliska". ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΝ ΧΡΟΝΙΚΟΝ (jezik: engleski). Pristupljeno 2025-12-24.
↑ Anonymus Vaticanus, pp. 148-149.
↑ Anastasius Bibliothecarius. Chronographia tripertita, p. 329.
↑ Anonymus Vaticanus, p. 150.
↑ Fine, John V. A. Jr. (1991) [1983]. The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08149-7.
↑ Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford, California: Stanford University Press. p. 429. ISBN 0-8047-2630-2.
↑ Henri Martin Histoire de France, Furne, 1865
↑ Revue historique de droit français et étranger, Volume 35 [archive] Librairie de la Société du Recueil Sirey, 1957
↑ Jean Heuclin Hommes de Dieu et fonctionnaires du roi : en Gaule du Nord du Ve au IXe siècle, Presses Univ. Septentrion, 1998 (ISBN 978-2-85939-551-3)
↑ Kennedy, Hugh N. (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the Sixth to the Eleventh Century (jezik: engleski). Pearson/Longman. ISBN 978-0-582-40525-7.

Vanjski linkovi

Commons logo

Commons ima datoteke na temu: 811.

[1] Papathanassiou, Manolis. "Byzantine Battles: Battle of Pliska". ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΝ ΧΡΟΝΙΚΟΝ (jezik: engleski). Pristupljeno 2025-12-24.

[2] Anonymus Vaticanus, pp. 148-149.

[3] Anastasius Bibliothecarius. Chronographia tripertita, p. 329.

[4] Anonymus Vaticanus, p. 150.

[5] Fine, John V. A. Jr. (1991) [1983]. The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08149-7.

[6] Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford, California: Stanford University Press. p. 429. ISBN 0-8047-2630-2.

[7] Henri Martin Histoire de France, Furne, 1865

[8] Revue historique de droit français et étranger, Volume 35 [archive] Librairie de la Société du Recueil Sirey, 1957

[9] Jean Heuclin Hommes de Dieu et fonctionnaires du roi : en Gaule du Nord du Ve au IXe siècle, Presses Univ. Septentrion, 1998 (ISBN 978-2-85939-551-3)

[10] Kennedy, Hugh N. (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the Sixth to the Eleventh Century (jezik: engleski). Pearson/Longman. ISBN 978-0-582-40525-7.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]