Van der Waalsove sile

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Van der Waalsove sile

Van der Waalsove sile su relativno slabe sile koje postoje između nepolarnih molekula. Nazivaju se još i Londonove disperzione sile. Disperzione sile između molekula daleko su slabije od kovalentnih veza. Nastaju uslijed kretanja elektrona duž veze, pri čemu će u nekom momentu jedna strana molekule imati veću gustinu elektrona od druge. Na taj način nastaje inducirani dipol.

Primjer[uredi | uredi izvor]

Alkani su nepolarne molekule, zbog male razlike u elektronegativnosti između ugljika i vodonika. Zbog toga molekule alkana nemaju parcijalne naboje na molekulama. Zbog toga, jačina van der Waalsovih sila zavisi od veličine kontaktne površine između molekula. Izobutan (tačka ključanja -10,2 °C) i butan (tačka ključanja -0,6 °C) su očigledni primjeri. Molekula butana ima veću dodirnu površinu od molekule izobutana, pa su van der Waalsove sile jače, što uzrokuje višu tačku ključanja.[1]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Sarker, S.D., Nahar, L.: Chemistry for pharmacy students, John Wiley & Sons, 2007
Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: