Ishak-beg Kraljević

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Ishak-beg Kraljević
Dinastija Kotromanići
Otac Stjepan Tomaš, kralj Bosne
Majka Katarina Kosača
Rođenje 1450 - 1456
Smrt
vjerovatno Karesi, Osmansko Carstvo

Sigismund Tomašević Kotromanić ili Ishak-beg Kraljević (rođen između 1450. i 1456. godine) bio je bosanski princ iz 15. vijeka.

Mladost[uredi | uredi izvor]

Sigismund Tomašević je bio najstariji sin kralja Stjepana Tomaša i kraljice Katarine Kosače-Kotromanić. Imao je starijeg polubrata, Stjepana Tomaševića, sina njegovog oca i krstjanke Vojače, te mlađu sestru Katarinu.

Historičari se ne slažu oko godine njegovog rođenja. Jedni kažu da je Sigismund u trenutku pada Bosne imao između 12 i 14 godina (što bi značilo da je rođen oko 1450. godine)[1], a drugi da je imao sedam (što bi značilo da je rođen oko 1456. godine).[2]

Sigismundov otac je umro početkom jula 1461. godine, te bosanska krunu naslijeđuje Sigismundov stariji polubrat. Šimun je sa majkom i sestrom nastavio živjeti na dvoru svoga brata i njegove supruge, kraljice Mare.

Tursko osvajanje Bosne[uredi | uredi izvor]

Osmanske osvajačke sile su nadirale s istoka i kralj Stjepan Tomašević je okončao svoj život braneći svoje prijestolje. Bježeći pred Osmanlijama, Sigismundova majka Katarina je u Dubrovniku pohranila mač svog muža. Taj mač je pohranila "pod zavjetom, da se on dadne njenom sinu Sigismundu, kad se oslobodi turskog ropstva", kako bi se borio za oslobođenje svoje zemlje. Kraljica Katarina je morala otići iz Dubrovnika i došla je u Rim, gdje je boravila sve do svoje smrti 1478. godine.

Mehmed II, osmanski sultan koji je osvojio Bosnu, bio je dobar prijatelj Ishak-bega Kraljevića.[2]

Kraljica Katarina je u svojoj oporuci napisala kako svoju zemlju Bosnu ostavlja svojoj djeci u nasljedstvo pod uslovom da se vrate katoličkoj vjeri. Ukoliko se ne vrate katoličkoj vjeri, prema oporuci zemlja bi pripala Vatikanu, koji može njom upravljati po svojoj mudrosti.

Karijera u Osmanskom Carstvu[uredi | uredi izvor]

Sigismunda su Osmanlije odveli na dvor u Istanbul, gdje je primio islam. Sigismund je u Osmanlijskom carstvu napravio veliku karijeru i dobio je titulu sandžak-bega od Karesija. Prelaskom na islam uzeo je ime Ishak, ali je i nakon toga po ocu nazivan "Kraloglu", što na turskom jeziku znači "Kraljević". Nikada se nije vratio kršćanstvu. Sultanu Mehmedu II je bio iznimno drag, te je, zbog svog humora i sirovih šala, često bio pozivan na druženja sa sultanom.[2]

Europäische Stammtafeln navodi da Ishak-beg Kraljević ima potomke, ali ne daje nikakve informacije o njima.[3]

Vrlo je vjerovatno da je umro u provinciji Karesi kojom je i upravljao.[2]

Preci[uredi | uredi izvor]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Vladislav Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
8. Stjepan Tvrtko I Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Jelena Šubić
 
 
 
 
 
 
 
4. Stjepan Ostoja Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Stjepan Tomaš Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Ishak-beg Kraljević
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Hrana Vuković Kosača
 
 
 
 
 
 
 
12. Vukac Hranić Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Anka
 
 
 
 
 
 
 
6. Stjepan Vukčić Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
13. Katarina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Katarina Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Đurađ II Balšić
 
 
 
 
 
 
 
14. Balša III Balšić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Jelena Lazarević
 
 
 
 
 
 
 
7. Jelena Balšić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Nikita Topija
 
 
 
 
 
 
 
15. Mara Topija
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Franjo Šanjek: Fenomen "krstjani" u srednjovjekovnoj Bosni i Humu: sbornik radova, Institut za istoriju, 2005.
  2. ^ a b c d Franz Babinger, William C. Hickman, Ralph Manheim, Mehmed the Conqueror and His Time, Princeton University Press, 1992.
  3. ^ Medieval Lands