Bogavčići-Radivojevići-Jurjevići-Vlatkovići

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu

Bogavčići - Radivojevići - Jurjevići - Vlatkovići su humska velikaška porodica. Prepoznatljiva je po imenu Radivojevića, mada je njen historijski razvoj uokviren sa nekoliko prezimena vladajućih porodica u dužem nizu bez oznake posebnog roda. To je linija koju čine Bogavčići - Radivojevići - Jurjevići - Vlatkovići.

Prvi poznati predstavnik bio je izvjesni Bogavac iz 14. vijeka. Bogavac je imao dva sina; Radivoja i Mrdešu Bogavčića. Bogavčev nasljednik u vodstvu porodice bio je Radivoj Bogavčić. Njegov brat Mrdeša Bogavčić nije imao potomke. Radivoj Bogavčić imao je sinove Jurja i Vukića Radivojevića. Liniju vodstva u porodici držao je vojvoda Juraj Radivojević. Daljnja linija vodstva u porodici pripada njegovovom sinu Vlatku Jurjeviću, pa onda Vlatkovom sinu Ivanišu Vlatkoviću. Bogavčići-Radivojevići-Jurjevići-Vlatkovići imali su posjede na desnoj obali rijeke Neretve u njenom donjem toku, zapadno do Cetine, u zaleđu Biokova. Među najjače predstavnike porodice spadaju vojvoda Juraj Radivojević i vojvoda Ivaniš Vlatković. [1]

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Adis Zilić, Tragom povelje bosanskog kralja Dabiše kćeri Stani od 26. aprila 1395. godine, Prilozi Instituta za istoriju 41, Sarajevo 2012, 241-258. [[1]]
  • Mihailo Dinić, Odluke vijeća dubrovačke republike, knjiga 2, Srpska akademija nauka i umetnosti, Zbornik za istoriju, jezik i književnost srpskog naroda, Treće odeljenje 21, Beograd 1964.


Reference[uredi | uredi izvor]