Džamija u tvrđavi Blagaj

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Blagajsku tvrđavu Osmanlije zauzimaju 1466. godine i odmah u nju smještaju svoju posadu. U Podgrađe koje je tada bilo nenaseljeno, uspostavljaju svoje organe vlasti, prije svih funkciju kadije. U svojoj Seyahatnami, Evlija Čelebija prilikom svog prolaska kroz Blagaj 1664. godine, tvrđavu opisuje kao tvrd grad koji leži na vrletnoj crvenoj litici koja se diže do plavih oblaka.[1] Spominje i postojanje male džamije unutar zidina grada, uz ostale propratne objekte. Džamija u sklopu tvrđave služila je njenoj posadi i s obzirom da je sagrađena, vjerovatno, po samom osvajanju Blagaja, predstavlja najstariju islamsku bogomolju u Blagaju. Locirana je desetak metara lijevo od glavnog ulaza, nije imala munaru, i građena je od lomljenog kamena vezanog krečom. Džamija je bila pokrivena pločom, sa četiri zida u visini jednog metra i vidljivim malim mihrabom bez dekoracija.[2]

Blagajska tvrđava je bila pogođena zemljotresom u ramazanu 1827. godine, međutim džamija je prošla bez bitnijih oštećenja. Posada blagajske tvrđave imala je i svoje vjerske službenike koji često nisu stanovali u samoj tvrđavi, nego u njenom pograđu ili okolini. Tvrđava, a s tim i džamija u njenom sklopu, napušteni su 1835. godine. U osmanskim izvorima koji su većinom samo fragmentarno obrađeni, tvrđava se spominje kao zasebna teritorijalna jedinica.[2]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Hivzija Hasandedić, Muslimanska baština Bošnjaka u južnoj srednjoj Hercegovini, Islamski centar Mostar, 1997., str. 24.
  2. ^ a b Isto, str. 30.