Konačno rješenje židovskog pitanja

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Wiki letter w.svg Ovaj članak je siroče zato što nema ili vrlo malo ima drugih članaka koji linkuju ovamo.
Molimo Vas da postavite linkove prema ovoj stranici sa srodnih članaka(23-02-2012)
Transkripcija

Konačno rješenje židovskog pitanja (die Endlösung der Judenfrage) je pojam koji se odnosi na plan njemačkih nacista da genocidom unište i pobiju cijelu populaciju Židova u Evropi za vrijeme Drugog svjetskog rata.

Ovaj pojam je smišljen od strane Adolfa Eichmanna, jednog od vrhovnih nacističkih vođa, koji je nadgledao i vodio genocid. Izvedba ovog plana se kasnije očtiovala u najvećim pokoljima nad Židovima u Drugom svjetskom ratu. Masovna ubistva Židova imala su za žrtvu milion Židova prije finalizacije Konačnog rješenja 1942. godine. To je bio dokumenat koji planira potpuno istrebljenje židovske populacije u Evropi u logorima smrti ili putem smaknuća njemačkim SS-jedinicama. Ta odluka je donešena na Wannsee konferenciji u Berlinu, 20.1.1942. godine. Na njoj je održana rasprava oko "Konačnog rješenja židovskog pitanja", a sav je materijal snimljen. Materijal su nakon rata pronašli saveznički vojnici i to je bio jedan od glavnih dokaza na Nürnberškom procesu. U proljeće 1942. godine je počela masovna egzekucija i potpuno istrebljenje evropskih Židova, a već su stotine hiljada bile ubijene od strane odreda smrti-njemačkih elitnih jedinica. Još uvijek traje debata kad je tačno donešena odluka da se Jevreji u Evropi izbrišu.

Dio historičara tvrdi da su zapravo postojale dvije odluke istrebljenja Židova u Evropi. Prva je bila o istrebljenju Židova u Rusiji i njih su provodile njemačke elitne trupe, a druga je odluka bila da se istrijebe ostali Židovi u Evropi. Joseph Goebbels, njemački ministar propagande u to vrijeme, je jednom prilikom izjavio: "Führer je riješio da Židove skloni sa scene. Upozorio ih je da se neće lijepo provesti ako pokušaju ponovo nešto protiv Njemačke i njemačkog naroda, kao što su to uradili u Prvom svjetskom ratu. Ali, oni su neposlušan, tvrdoglav narod, ne shvataju što im se sprema. Sami su krivi za sve što im se dogodilo, trenutno događa i što će im se dogoditi. Sad je evo došao još jedan rat svjetskih razmjera. I sad je istrebljenje Židova neminovno i izuzetno potrebno. Ako se sada njih ne riješimo, nećemo nikada. Ako Nijemci moraju ginuti, da bi istrijebili ovu gamad, onda će tako i biti. Moramo se žrtvovati. Ali, nek židovsko smeće zna, da će odgovarat za svakog Nijemca koji pogine za čast našeg Carstva, i za svakog Nijemca, njih će stradat 1000. Stanite uz bok Führera, koji nas vodi da konačno očistimo svoje Cartsvo, svoju Svetu Njemačku od ovogo korova". Tokom rata 6 miliona Židova je ubijeno u plinskim komorama, radnim logorima, sabirnim centrima, logorima smrti ili u individualnim smaknućima. U ljeto 1941. godine su otvoreni logori Belzec, Sobibor, Treblinka, Buchenwald, Dachau, Auschwitz.

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: