Sirište

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Sirište se dobija od sluzokože želuca mladunaca sisara. Sluzokoža želuca mladunca sisara luči enzim renin (kimozin) koji potpomaže varenju majčinog mlijeka u fazi sisanja mladunčeta.

Sluzokoža mladunčeta se suši i melje u prah, a za dobijanje sirišta prah se rastvara u vodi. Kao alternativu prehrambena industrija je razvila proizvodnju sintetičkog sirišta. Sintetičko sirište je praktično identično prirodnom i uticaj na konzistenciju i ukus sira se gotovo ne razlikuje od uticaja prirodnog sirišta. Zbog toga je u sve više u upotrebi sintetičko sirište.

Sirište kao organ[uredi | uredi izvor]

Položaj sirišta u odnosu na druge želuce kod preživara

Sirište ili abomasum je naziv i za pravi želudac kod preživara, pored tri predželuca burag, kapura i listavac. Sirište je najrazvijenije kod mladih preživara koji se hrane mlijekom, dok je kod starijih najrazvijeniji burag.