Stefan Nemanjić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Stefan Nemanjić
Prvovencani Simon Sopocani detalj.jpg
Veliki knez Srbije
Vladavina 1196. - 1217.
Prethodnik Stefan Nemanja
Nasljednik On kao kralj Srbije
Kralj Srbije
Vladavina 1217. - 1228.
Prethodnik On kao veliki knez Srbije
Nasljednik Stefan Radoslav
Supružnik Eudokija Anđeo[1]
Ana Dandolo
Djeca Stefan Radoslav
Stefan Vladislav
Komnena Nemanjić[2]
Sava II
Stefan Uroš I
Dinastija Nemanjići
Otac Stefan Nemanja
Majka Ana (Anastazija)
Rođenje 1165.
Smrt 24. septembar 1228.
Mjesto sahrane Manastir Morača

Stefan Nemanjić (srpski: Стефан Немањић; 1165. - 24. septembar 1228.), poznatiji kao Stefan Prvovjenčani, je bio veliki knez Srbije od 1196. do 1217. godine i kralj Srbije od 1217. do smrti 1228. godine. Naslijedio je svog oca Stefana Nemanju prema njegovoj želji na državnom saboru 1196. godine. Nakon smrti oca, morao se oružjem suprostaviti svom starijem bratu Vukanu. Vukan je smatrao da ima veća prava na prijestolje i titulu velikog kneza Srbije. Tako je započeo građanski rat između dvojice braće od 1202. do 1205. godine.

Nakon propasti Bizantijskog carstva 1204. godine, Stefan Nemanjić je vješto mijenjao saveznike i održavao nezavisnost svoje zemlje. Godine 1217. uz saglasnost pape Honorija III, Stefan Nemanjić se krunisao za kralja. Zbog toga je dobio nadimak Prvovjenčani (prvi krunisani kralj Srbije). Kako bi i crkveno osamostalio Srbiju poslao je svog brata Svetog Savu, da iz Nikeje 1219. godine donese saglasnost za samostalnost Srpske pravoslavne crkve. Time je njegov brat Sveti Sava postao prvi arhiepiskop Srpske pravoslavne crkve.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
  2. ^ The New Cambridge Medieval History: c. 1198-c. 1300. Str. 786.