Ferdinand VI, kralj Španije

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Ferdinand VI
King Fernando VI.jpg
Kralj Španije
Vladavina 9. juli 1746 - 10. august 1759
Prethodnik Filip V
Nasljednik Karlo III
Supružnik Barbara Portugalska
Dinastija Burbon
Otac Filip V, kralj Španije
Majka Marija Ludovika Savojska
Rođenje 23. septembar 1713
Madrid, Španija
Smrt 10. august 1759
Madrid, Španija


Ferdinand VI (23. septembar 171310. august 1759) je bio kralj Španije od 1746. do 1759. godine.

Mladost[uredi | uredi izvor]

Bio je drugi sin Filipa V, osnivača dinastije španskih Burbonaca, i njegove prve žene Marije Ludovike Savojske. Rođen je u Madridu 23. septembra 1713. godine.

Tokom mladosti patio je od depresije, a kroz historiju je opisivan kao melanholičan, stidljiv i nesiguran u vlastite odluke. Njegova maćeha, Elizabeta Farnese, je bila dominantna žena, koja nije imala ljubavi ni za koga osim za vlastitu djecu, dok je muževu djecu iz njegovog prvog braka gledala kao prepreke na putu do svoje sreće. Nakon što je Ferdinandov otac obolio, Elizabeta je preuzela vlast na dvoru. Godine 1729. maćeha ga je oženila portugalskom infantom, čija je glomaznost vidljivo šokirala Ferdinanda. Ferdinand se ipak zbližio sa Barbarom i ostao joj vjeran do kraja života.

Vladavina[uredi | uredi izvor]

Kada je Ferdinand došao na prijestolje 1746. godine, Španija se već bila našla u Ratu za austrijsko naslijeđe, koji je završio bez iakvih pogodnosti za Španiju. Odmah po dolasku na tron protjerao je maćehu i njene italijanske dvorjane sa svoga dvora. U Ferdinandove zasluge ubraja se modernizacija moranrice, poticanje trgovine u Americi, novi sistemi oporezivanja i popravljanje odnosa sa Vatikanom. Za vrijeme svoje vladavine čvrsto se držao politike nemiješanja tokom sukoba Engleske i Francuske, odbijajući njihove nagovore da objave rat onom drugom.

Ferdinanda je izuzetno teško pogodila smrt supruge u augustu 1757. godine. Barbarina posvećenost mužu i porodici, te vješto izbjegavanje uplitanja u politiku, pomoglo je da se Ferdinand jako veže za nju. Nakon njene smrti prošao je kroz stanje depresije, uslijed kojeg je noćima hodao dvorskim vrtom u spavaćici, neokupan i neobrijan. Umro je godinu dana nakon Barbare, 10. augusta 1758. godine, a pošto on i Barbara nisu imali djece, naslijedio ga je polubrat Karlo III.