Mahmud II

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Gnome-edit-clear.svg Ovaj članak zahtijeva čišćenje.
Molimo vas, pomozite unaprijediti članak pišući ili ispravljajući ga u enciklopedijskom stilu.
Mahmud II
Example alt text
Mahmud II, sultan
Rođenje 20. juli 1785.
Smrt 11. juli 1839.

Mahmud II (20. juli, 178511. juli, 1839) bio je osmanlijski sultan od 1808 do svoje smrti.

1808. godine je Mahmudov brat i prethodnik, Mustafa IV naredio da se on zajedno sa svrgnutim bratom sultanom Selimom III, kako bi spriječio pobunu. Selim je ubijen, ali je Mahmud bio sakriven, a nakon što su pobunjenici uklonili Mustafu, postavljen na prijestolje. Vođa pobune, Mustafa Bayrakdar, je postao Mahmudov vizir i uzeo inicijativu ponovnog pokretanja reformi, koje su bile obustavljene od strane konzervativnog državnog udara u 1807, koji je doveo Mustafu IV na vlast. To se nije desilo puno prije što su pobunjeni janjičari ubili vezira. Tokom svoje vladavine, Mahmud nije uspio u nastojanjima da provede reforme. Njegovo najprimjetnije djelo je masakr janjičarskog korpusa 1826. Većina njegovih reformi je bila neuspješna, a 1821. je bio suočen sa velikom pobunom u Grčkoj. Nakon intervencije Velikih Sila koja je rezultirala borbom kod Navarina 1827. i rusko-turskim ratom 18289, Mahmud je bio primoran dati Grčkoj nezavisnost 1832.

Animacija koja pokazuje strukturu Mahmudove Tugre

Kasnije je Mahmud bio uključen u spor sa njegovim ambicioznim vazalom Mehmed Alijem, egipatskim guvernerom. Mahmud je upotrijebio Alijevu pomoć pri ugušivanju grčke pobune, ali nije platio obećanu nagradu za njegove usluge. Guverner je 1831. objavio rat i uspio uzeti kontrolu nad Sirijom i Arabijom na kraju rata 1833. 1839. je Mahmud nastavio rat, nadajući se da će zauzeti izgubljene zemlje, ali je preminuo, dok je vijest bila na putu ka Istanbulu da je osmanlijska vojska poražena kod Neziba od strane egipatske vojske, koju je predvodio Mehmed Alijev sin, Ibrahim Paša.

Kada je umro od tuberkuloze 1839. godine, njegovoj sahrani su prisustvovale velike mase ljudi kako bi sultanu odale počast.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]