Ć
 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Abeceda bosanskog jezika | ||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||||||||||||||||||||||||
Ć je peto slovo bosanske abecede. Označava bezvučni palatalni afrikatni suglasnik. Koristi se i u poljskoj abecedi, iz koje je i preuzeto. Za svoju grafiju preuzet je u bosanski jezik.
Grafem Ć (minuskul:ć), formiran od C uz dodatak akutnog akcenta, koristi se u raznim jezicima. Obično označava [t͡ɕ], bezvučni alveolo-palatinalni afrikat, uključujući i fonetsku transkripciju. Njegove Unicode kodne tačke su U+0106 za Ć i U+0107 za ć.
Simbol potiče iz poljske abecede (gdje se, u svojoj modernoj upotrebi, najčešće pojavljuje na kraju riječi), a u 19. vijeku ga je usvojio hrvatski lingvista Ljudevit Gaj.[1] To je peto slovo srpske, poljske, lužičko-srpske i latinične abecede hrvatskog jezika, kao i crnogorske latinice.[2]
Informatičko kodiranje
[uredi | uredi izvor]Kod za TeX/LaTeX
[uredi | uredi izvor]U LaTeX-u je moguće kreirati i malo i veliko slovo u tekstu.
- Za slovo ć se koristi kod \'{c}.
- Za slovo Ć se koristi kod \'{C}.
Također pogledajte
[uredi | uredi izvor]Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ Mackenzie, Georgina Muir; Irby, Adelina Paulina (1867). The Turks, the Greeks, & the Slavons: Travels in the Slavonic Provinces of Turkey-in-Europe. Bell & Daldy. str. xxxii.
- ↑ Kamusella, Tomasz (2021). Politics and the Slavic Languages. Routledge. str. 113. ISBN 9781000395990.