Šazilijski tarikat

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search

Šazilijski tarikat je jedan od dvanaest temeljnih sufijskih tarikata. Osnovan je od strane Ebu-l-Hasana Eš-Šazilija iz Maroka u 13. stoljeću.[1] Sljedbenici (arapski: muridi) ovog reda se nazivaju šazilije.

Historijski je ovaj red bio od velikog značaja i utjecaja u sjevernoj Africi i Egiptu. Među najpoznatije sljedbenike ovog reda navode se Ibn Ata Allah al-Iskandari, autor Hikama, Ahmad Zarruq, autor brojnih komentara i djela i Ahmad ibn Ajiba koji je također napisao brojne komentare i djela. U poeziji koja izražava ljubav prema Muhamedu uočljivi su doprinosi Muhammeda al-Jazulija, autora knjige "Dala'il al-Khayrat" i Busirija, autora čuvene pjesme, Qaṣīda al-Burda. Mnogi predavači sa univerziteta al-Azhar u Kairu također su sljedbenici ovog tarikata.

Postoji nekoliko ogranaka ovog reda. Jedan od njih čine Fassiyya, koji je rasprostranjen u Indiji, Šri Lanci, Pakistanu, Mauricijusu i Indoneziji. Ogranak Darqawi se može naći uglavnom u Maroku, te Darqawi Alawiyya koji potiče iz Alžira danas je rasprostranjen posebno u Siriji, Jordanu, Francuskoj i među mnogim zajednicama koje govore engleski jezik. Britanski naučnik Martin Lings napisao je opsežnu biografiju osnivača ovog ogranka Ahmada al-Alawija pod nazivom "Sufijski svetac 20. stoljeća".

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ al-Ṣabbāgh, M.A.Q.I.; Douglas, E.H.; Abu-Rabiʻ, I.M. (1993)

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]