Estriol

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Estriol
Estriol.svg Estriol-3D-model.png
Općenito
Hemijski spoj Estriol
Molekularna formula C=18 H=24 O=3
C18H24O3
CAS registarski broj 50-27-1
SMILES Oc1cc3c(cc1)[C@H]2CC[C@@]4([C@@H](O)[C@H](O)C[C@H]4[C@@H]2CC3)C
InChI 1/C18H24O3/c1-18-7-6-13-12-5-3-11(19)8-10(12)
2-4-14(13)15(18)9-16(20)17(18)21/h3,5,8,13-17,
19-21H,2,4,6-7,9H2,1H3/t13-,14-,15+,16-,17+,18+/m1/s1
Osobine1
Rizičnost
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
0
0
 
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima.

Estriol ili E3 je jedan od tri glavna [[[estrogen]]a hormona, koji se proizvode u ljudskom tijelu.[1]

Biosinteza[uredi | uredi izvor]

Steroidogeneza kod čovjeka: esteriol je prikazan dolje desno.
U suštini, slijedi put dehidroepiandrosterona ili DHEA (lijevo), ali sa modificiranim DHEA sa jednom dodatnom OH-grupom.

U značajnim količinama, estriol se proizvodi samo za vrijeme trudnoće jer ga pravi posteljica, od 16-hidroksdehidroepiandrosteron sulfata (16-OH DHEAS), androgenog steroida koji se stvara u fetusnoj jetri i nadbubrežnim žlijezdama.

Ljudska placenta proizvodi pregnenolon i progesteron od cirkulirajućeg holesterola. U fetusnoj nadbubrežnoj žlijezdi, pregnenolon se pretvara u dehidroepiandrosteron (DHEA), a C19 steroid, onda naknadno sulfonizira u dehidroepiandrosteron sulfat (DHEAS). DHEAS se pretvara u 16 -OH DHEAS, u fetusnoj jetri. Placenta pretvara 16-OH DHEAS u estriol, dominantno mjesto sinteze estriola.[2][3][4]

Razine[uredi | uredi izvor]

Razine koncentracije estriola kod netrudnica se ne mijenjaju mnogo poslije menopauze, a ne razlikuje se značajno od onih kod muškaraca.

Upotreba u terapiji[uredi | uredi izvor]

Kod trudnica s multiplom sklerozom, estriol značajno smanjuje simptome bolesti. tvrde istraživači sa Geffen Medicinskog fakultetu UCLA-a.

Estriol može biti slab ili jak estrogen, u zavisnosti od toga da li se daje akutno ili hronično nezrelim životinjama, ali je antagonist kako se daje u kombinaciji sa estradiolom.

Estriol može imati ulogu u razvoju [[rak dojkeraka dojke, ali na osnovu in vitro istraživanja, ne čini se da djeluje kao antagonist sa G-protein u kombinaciji s receptorom estrogena. Iako se estriol se koristi kao dio hormonske terapije prvenstveno Sjevernoj Americi, još nije odobren za upotrebu od FDA ili Health Canada. Iako su istraživanja započeta u 1970., uz predlog da se može koristiti u terapiji kao estrogen, naknadna istraživanja nisu potvrdila tu hipotezu.[5][6]

Upotreba u skriningu[uredi | uredi izvor]

Estriol se može mjeriti u krvi ili urinu majke i može se koristiti kao marker zdravlja i blagostanja fetusa. DHEAS se proizvedi u kori nadbubrežne žlijezde fetusa. Posteljica ga pretvara u estriol.

Ako je razina nekonjugovanog estriola (E3 ili slobodni estriol) u trudnica neprirodno niska, to može ukazivati ne hromosomske ili kongenitalne anomalije poput Downovog ili Edwardovog sindroma. Uključena je kao dio trojnog i četverostrukog testa za antenatalni pregled stanja ( skrining) fetusnih anomalija.

Zbog mnogih patoloških stanja u trudnica, može doći do odstupanja u razinama estriola, pa se za ove projekcije često gleda kao na manje važne pokazatelje zdravlja fetus/placente od nestresnih testova. Uvjeti koji mogu stvoriti lažno pozitivne i lažno negativne rezultate testa za estriol su: preeklampsija, anemija i poremećaji bubrega.[7]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Noble J. (1987): Textbook of general medicine and primary care. Little Brown & Co, IS BN-13: 978-0316611503; ISBN-10: 0316611506 .
  2. ^ Warrell D. A., Cox T. M., Firth J. D. (2010): The Oxford Textbook of Medicine (5th ed.). Oxford University Press
  3. ^ Hejmadi M. (2010): Introduction to cancer biology. Ventus Publishing ApS, ISBN 978-87-7681-478-6.
  4. ^ Sembulingam K., Sembulingam P. (2012). Essentials of medical physiology. JP Medical Ltd., ISBN 9789350259368.
  5. ^ Melamed M., Castaño E., Notides A. C., Sasson S. (19097): Molecular and kinetic basis for the mixed agonist/antagonist activity of estriol. Mol. Endocrinol., 11 (12): 1868–1878.
  6. ^ Lappano R., Rosano C., De Marco P., De Francesco E. M., Pezzi V., Maggiolini M. (2010): Estriol acts as a GPR30 antagonist in estrogen receptor-negative breast cancer cells. Mol. Cell. Endocrinol., 320 (1–2): 162–170,
  7. ^ Pagana T. J., Pagana K. D. (2009): Mosby's manual of diagnostic and laboratory tests. Mosby, St. Louis, ISBN 0-323-05747-0.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]