Gojko Babić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Gojko Babić
Rođenje (1929-02-15) 15. februar 1929 (91 god.)
Bosanski Novi, Kraljevina Jugoslavija
Nacionalnost Srbin
Zanimanje pedagog

Gojko Babić, (1929), pedagog.

Gojko Babić rođen je u naselju Sokolište kod Bosanskog Novog, danas Novi Grad. Osnovnu školu završio je u naselju Radomirovac, nižu gimnaziju u Prijedoru, a učiteljsku školu u Banja Luci. U Sarajevu je završio Višu pedagošku školu. Studij pedagogije završio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1964. Na istom fakultetu završio je postdiplomski studij iz andragogije. Doktorsku disertaciju pod nazivom: Problem racionalizacije vaspitno-obrazovnog rada u osnovnoj školi, odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Bio je učitelj i nastavnik u školama u Sanskom Mostu i Bihaću. Zaposlen na Odsjeku za pedagogiju i psihologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu od 1965. Obavljao je dužnost dekana Filozofskog fakulteta. Penzionisan je 1989. Radio je i bio dekan na Filozofskom fakultetu u Istočnom Sarajevu.

Gojko Babić bavio se pitanjima reformi odgojno-obrazovne prakse, andragogijom i didaktikom. Objavio stotinjak naučnih i stručnih priloga (Pedagoško-andragoški rad, Naša škola i dr.). Bio je predsjednik Društva andragoga BiH, i predsjednik Saveza andragoških društava Jugoslavije.

Dobitnik je nagrade “Veselin Masleša” i nosilac ordena: Orden zasluga za narod sa srebrnom zvijezdom i Orden rada III reda.

Posebna izdanja[uredi | uredi izvor]

  • Metode u nastavi, Zavod za izdavanje udžbenika, Sarajevo 1973.
  • Andragoški i didaktički pristup empirijskom proučavanju problema efikasnosti studiranja, Sarajevo 1976.
  • Problem naučnog zasnivanja i ostvarivanja reforme vaspitanja i obrazovanja mladih i odraslih, Sarajevo 1975.
  • Racionalizacija vaspitno-obrazovnog rada, Svjetlost, Sarajevo 1979.
  • Polivalentna primjena metoda u obrazovanju (Eksperimentalno i empirijsko-neeksperimentalno istraživanje), II izmijenjeno i dopunjeno izdanje, IGRO Svjetlost, Sarajevo, 1980.
  • Racionalizacija vaspitnoobrazovnog rada, II dopunjeno izdanje, Svjetlost, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Sarajevo 1984.
  • Samoupravno planiranje kadrova i obrazovanja (koautor), Prosvjetno-pedagoški zavod, Sarajevo 1980.
  • Nomenklatura zanimanja (koautor), objavljeno kao zvanični dokument, NIO Službeni list, SR BIH i Svjetlost, Sarajevo 1980.
  • Metodološke i organizacione osnove programiranja stručnog obrazovanja (koautor), Prosvjetno-pedagoški zavod, Sarajevo 1981.
  • Zavod za unapređivanje vaspitnoobrazovnog rada (koautor), Prosvjetno-pedagoški zavod, Sarajevo, 103 stra 1982.
  • Kadrovsko-obrazovna djelatnost, (recenzirano i odobreno za postdiplomce i studente), Filozofski fakultet u Sarajevu, Sarajevo 1985.
  • Kvalitet vaspitanja i obrazovanja, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Srpsko Sarajevo 1999.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 236.
  • Ратко Пејић, Допринос Гојка Бабића педагошко-андрагошкој теорији и пракси, [1]