Ksilol

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ksilol
Para-Xylol - para-xylene.svg
Općenito
Hemijski spoj Ksilol
Druga imena ksilen, dimetilbenzol
Molekularna formula C8H10
CAS registarski broj 1330-20-7
Kratki opis bezbojna tekućina
Osobine1
Molarna masa 106,17 g/mol
Agregatno stanje tekuće
Gustoća ~0,86 g/cm3
Tačka topljenja −26–27°C
Tačka ključanja 137–140 °C
Pritisak pare ~8 hPa pri 20 °C
Rastvorljivost u vodi nikakva, u eteru dobra
Rizičnost
NFPA 704
NFPA 704.svg
3
2
0
 
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima.

Ksilol (po IUPACu dimetilbenzen) je hemijski spoj iz grupe aromatskih ugljikovodika. To je bezbojna tekućina, mirisa karakterističnog za većinu aromatskih spojeva. Tehnički ksilol je mješavina izomera: meta-ksilola, orto-ksilola i para-ksilola. Ti izomeri imaju različite fizičke osobine.

Hemijske osobine[uredi | uredi izvor]

Sva tri izomera imaju slične tačke ključanja: između 138,4 i 144,4°C, međutim, tačke topljenja su dosta različite i kreću se od -48 °C kod m-ksilola do 13,3 °C kod p-ksilola. P-ksilol ima najveću simetriju molekule. Ksilol je u vodi gotovo nikako rastvorljiv (samo 0,2 g/l). U eteru, alkoholima, benzolu i acetonu, ksilol pokazuje veoma dobru rastvorljivost. Tačka gorenja kod ksilola iznosi (u zavisnosti od izomera) oko 30 °C, a tačka paljenja na 460 °C. Ksilol gori blještećim plamenom.

Upotreba[uredi | uredi izvor]

Koristi se često kao otapalo, umjesto benzena, u industriji papira, gume i kože. Može se pronaći u manjim količinama u benzinu i kerozinu.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]