Nihad Krupić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Spelling icon.svg Moguće je da ovaj članak ne poštuje standarde Wikipedije na bosanskom jeziku
kao što su upotreba afrikata, pravopis, pisanje riječi u skladu sa standardima, te način pisanja članaka.
Nihad Krupić
NKrupic.jpg
Pisac
Rođenje 1961
Bosanska Dubica, Bosna i Hercegovina

Nihad Krupić je bosanskohercegovački pisac i novinar, rođen 1961. u Bosanskoj Dubici, Bosna i Hercegovina. Trenutno živi sa porodicom u Kanadi

Biografija[uredi | uredi izvor]

Nihad Krupić je rođen 1961. godine u Bosanskoj Dubici. Osnovnu školu je završio u rodnom gradu a srednju elektrotehničku u Prijedoru. Do početka agresije na Bosnu i Hercegovinu je radio kao privatnik i igrao uspješno fudbal u lokalnom BiH republikancu ¨Borcu¨. 1985. godine je od strane novinara-izvještača ocjenjen kao najbolji centarhalf lige, da bi iste i sljedeće godine igrao za amatersku reprezentaciju Republičke lige Zapad. Odmah po prvim višestranačkim izborima u Bosni i Hercegovini se aktivno uključuje u organizovanje i sprovođenje referenduma kao član glavne komisije grada. Samo nekoliko sedmica po referendumu i međunarodnom priznavanju BiH od strane UN nastaje potpuna blokada Bosanske Dubice od strane srpskih paravojnih jednica i regularne JNA. Proživljavajući teške trenutke u ljetnim i jesenjim mjesecima 1992., glas razuma i nade traži u biblioteci, čitajući mnogo i uz put praveći zapise od kojih su neki i u ovoj knjizi.

Krajem novembra 1992. godine u jednom od mnogobrojnih konvoja skupa sa familijom je protjeran iz rodnog grada.

Prognanički put ga dovodi u Ljubljanu, gdje se odmah uključuje u Društvo Slovenačko Bosanskog prijateljstva ¨Ljiljan¨. Sa ostalim članovima radi na smještanju ranjenika i prognanika iz BiH, organizovanju Izbjegličke Škole na Roškoj, da bi krajem 1993. godine u okviru društva Ljiljan napravio scenografiju i organizaciju najveće humanitarne i sportske priredbe pod nazivom ¨Tebi Bosno Misli Lete¨ Sa zarađenim novcem je nagrađeno 50 nastavnika u izbjegličkoj školi i plaćani hirurški zahvati za nekoliko ranjenika Armije BiH u ljubljanskom kliničkom centru. Uz sve ove aktivnosti Krupić u evropskom izdanju Oslobođenja objavljuje tekst o ratnim stradanjima Bosanske Dubice, a potom nastavlja pisanje u Ljiljanu, BiH Ekskluzivu i Beharu.

U dijaspori[uredi | uredi izvor]

Februara 1994. godine sa familijom dolazi u Vancouver, najveći grad zapadne kanadske provincije Britanska Kolumbija.

Odmah po dolasku u ovaj grad nastavlja da se angažuje na humanitarnom, kulturnom i sportskom organizovanju lokalne bošnjačke zajednice. U Kanadi počinje i ozbiljniji i angažovaniji Krupićev novinarsko literarni rad i njegovi tekstovi, eseji i kratke priče se objavljuju u skoro svim bosanskohercegovačkim novinama u zemlji i inostranstvu, kao i na BiH internet web stranicama, gdje Krupić nailazi na odlične kritike i ocjene od strane čitalaca.

2003. godine ovom piscu odaje se najveće priznanje, kada urednici ¨Takvima¨ u rubrici ¨Kultura i Tradicija¨ uvrštuju njegov kratki ciklus priča pod nazivom ¨Tri priče iz (mog) naroda¨, u tiražu od 50.000 primjeraka.

Za deset godina života u Kanadi Nihad Krupić završava Sprott Shaw College, dobija nogometnu trenersku licencu i vodi timove na turneje po pacifičkim zemljama, učestvuje u organizovanju Kongresa Bošnjaka Sjeverne Amerike, piše scenarije i uređuje kulturnoumjetničke i vjerske programe širom Sjeverne Amerike, postaje član redakcijskog kolegija ¨Bošnjaci.net, upisuje University of Pheonix, (International Business management).

Nihad Krupić svojom prvom knjigom ¨Ram za sliku moje Bosne¨ želi uz božiju pomoć napraviti i otvoriti put povratka u svoju jedinu domovinu Bosnu i Hercegovinu, gdje bi jednog dana učio našu djecu da se život svagdje može uspješno graditi ali uz spoznaju kako se jedino u svojoj rodnoj zemlji potomcima ostavlja djelo, lik, dostojanstvo, vjera, kultura i tradicija.Na svakom drugom mjestu to traje samo za života (a počesto i kraće) glave familije, a na kraju se svako traženje uglavnom svede na poruku iz ovog kratkog poetskog izraza:

Kada jednom odeš gdje nisi bio,
naći ćeš ono što nisi htio.

Kada nađeš ono što nisi htio
voljećeš više ono gdje si prije bio

Ako se vratiš tamo gdje si prije bio
imati ćeš ono što si želio i htio.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]