Sultanat Šoa

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Sultanat Šoa
896. – 1286.
Države prije:
Flag of None.svg Kraljevstvo Harla
Države poslije:
Ifatski sultanat Flag of None.svg
Položaj na karti
Glavni grad Walale (nepoznata tačna lokacija), današnja regija Somali u Etiopiji
Službeni jezik arapski
argobba
harla
Državno uređenje Apsolutna monarhija

Sultanat Šou, poznat i kao Makzumi dinastija, bivše je muslimansko kraljevstvo koja se nalazilo na prostoru današnje Etiopije. Glavni grad Walale nalazio se na sjeveru Hararghea, u okrugu Harla. Moguće je da se teritorija ovog sultanata prostirala i na neke dijelove zapadno od rijeke Avaš.[1][2][3] Luka koja se nalazila u Zeili vjerovatno je uticala na značaj ovog kraljevstva.[4] Uspon dinastije Makzumi istovremeno je rezultirao propadanjem Kraljevstva Aksuma.[5] Nekoliko gravura koje potiču iz 13. vijeka i koje dokazuju prisustvo kraljevstva pronađeno je u Chelenqou, Bateu, Harli blizu grada Dire Dawa i Munesse u blizini jezera Langano.[6]

Područje i porijeklo dinastije[uredi | uredi izvor]

Sultanat Šou bio je jedna od najstarijih dokumentovanih muslimanskih država u regiji. Država se protezala duž muslimanskih trgovačkih ruta i dominiona, odnosno područja koja su se nalazila pod kontrolom muslimanskih vladara a cjelokupno područje je u arapskom svijetu bilo poznato kao Zemlja Zeila.[7] Porodica koja je osnovala dinastiju, Makzumi, navodno se sastojala od arapskih imigranata koji su u Šou stigli tokom 9. vijeka.[8] Ova vladajuća porodica vladala je regijom od 896. do 1285/86. što je period od skoro 400 godina. Dinastiju Makzumi svrgla je dinastija Valašma iz Ifata koja će osnovati vlastiti sultanat, Ifatski sultanat (1285. – 1415). Ifat je nekada bio najistočniji okrug Sultanata Šou. Prema historičaru Mohammedu Hassanu, jedan od glavnih razloga propadanja Sultanata Šou bio je sukob sa državom naroda Sidama, Kraljevinom Damot.[9][10]

Vladari[uredi | uredi izvor]

Zabilježeno je da je Sultanat Šou imao 9 vladara, tj sultana za koje se tvrdi da vode porijeklo od Hišama al-Makzumija, osnivača dinastije. Iako su imena vladara Makzumija koja su u početku pronađena u Hararu arapska, drugi tekstovi koji su kasnije pronađeni na drugim mjestima koriste tradicionalna etiopska semitska imena.[11]

Vladar Period
1. Amir Haboba 896. – 928.
2. Amir Umar ??? – ???
3. Amir Muhiaddin ??? – ???
4. Amir Eidal ??? – ???
5. Amir Maya ??? – ???
6. Queen Badit ??? – 1063.
7. Sulṭān Malasmaʿī 1180. – 1183.
8. Sulṭān Ḥusein 1183. - 1193.
10. Sulṭān ʿAbdallah 1193. – 1235.
11. Sulṭān Maḥamed 1235. – 1239.
12. Sulṭān Ganah 1252. – 1262.
13. Sulṭān Mālzarrah 1239. – 1252.
14. Sulṭān Girām-Gaz'i 1262. – 1263.
15. Sulṭān Dilmārrah 1263. – 1278.
16. Sulṭān Dil-Gāmis 1269. – 1283.
17. Sulṭān ʿAbdallah 1279. – 1279.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Østebø, Terje (30 September 2011). Localising Salafism: Religious Change Among Oromo Muslims in Bale, Ethiopia. BRILL. str. 56. ISBN 978-9004184787.
  2. ^ The Ethno-History of Halaba People (PDF). str. 15. Arhivirano s originala (PDF), 2018-07-05. Pristupljeno 22. 9. 2020.
  3. ^ Braukhaper, Ulrich (2002). Islamic History and Culture in Southern Ethiopia: Collected Essays. LIT Verlag Münster. str. 21. ISBN 9783825856717. Pristupljeno 22. 9. 2020.
  4. ^ Hbrek, Ivan (1988). Africa from the Seventh to the Eleventh Century. UNESCO. str. 85. ISBN 9789231017094. Pristupljeno 22. 9. 2020.
  5. ^ "Ethiopianist Notes". African Studies Center, Michigan State University. 1–2: 17. 1977.
  6. ^ GIANFRANCESCO, LUSINI. LINGUE DI CRISTIANI E LINGUE DI MUSULMANI D'ETIOPIA. EDIZIONI DI STORIA E LETTERATURA. str. 136.
  7. ^ Meri, Josef (2006). Medieval Islamic Civilization: A-K, index. Taylor and Francis. str. 12. ISBN 9780415966917. Pristupljeno 22. 9. 2020.
  8. ^ Quath, Faati (1957). Islam Walbaasha Cabra Taarikh [Islam and Abyssinia throughout history] (jezik: arabic). Cairo, Egypt.CS1 održavanje: Nepoznati jezik (link)
  9. ^ Balisky, E. (September 2009). Wolaitta Evangelists: A Study of Religious Innovation in Southern Ethiopia, 1937-1975. Wipf and Stock Publishers. str. 3. ISBN 9781606081570.
  10. ^ Hassen, Mohammed (1983). Oromo of Ethiopia (PDF). University of London. str. 8.
  11. ^ GIANFRANCESCO, LUSINI. The Costs of the Linguistic Transitions: Traces of Disappeared Languages in Ethiopia (PDF). University of Naples. str. 270-271.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]