Četvrti krstaški rat

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Blason ville fr Villejust (Essonne).svg
Krstaški ratovi
Blason ville fr Villejust (Essonne).svg
Uzroci krstaških ratova


Četvrti krstaški rat (1202. - 1204.) je je bio zapadnoevropska oružana ekspedicija koja je namjeravala da osvoji Jerusalem koji je bio pod muslimanskom kontrolom putem invazije na Egipat. Niz događaja je kulminirao da križari krenu preko Konstantinopolja, glavnom grada hrišćanskog Bizantijskog carstva.

U januaru 1203. godine, na putu za Jerusalem, krstaško rukovodstvo je sklopilo sporazum sa bizantijskim princem Aleksisom Angelosom da skrenu u Konstantinopolj i da vrate njegovog svrgnutog oca na bizantijsko prijestolje. On je obećao križarima finansijsku i vojnu pomoć prilikom osvajanja Svete zemlje. Dana 23. juna 1203. godine glavna krstaška flota stiže u Konstantinopolj. Manji kontigent je nastavio za Akru.

U augustu 1203. godine, nakon borbe izvan Konstantinopolja, Aleksis Angelos se kruniše za cara uz pomoć križara. Međutim, u januaru 1204. godine, on je svrgnut od strane narodnog ustanka u Konstantinopolju. Križari više nisu bili u mogućnosti da dobiju obećanu pomoć jer je Aleksis IV ubijen 8. februara 1204. godine. Zbog toga su križari i mlećani odlučili da osvoje Konstantinopolj. U aprilu 1204. godine, oni su zarobili i brutalno opljačkali grad i uspostavili novo Latinsko carstvo a druge bizantijske teritorije podijelili.

Bizantijski otpor u neosvojenim dijelovima carstva, kao što su Nikeja, Trapezund i Epir, su povratili Konstantinopolj. Četvrti križarski rat se smatra jednim od konačnih djela crkvenog raskola između Pravoslavne crkve i Rimokatoličke crkve, a ključna prekretnica je bila pad Bizantijskog carstva.

Historijska pozadina[uredi | uredi izvor]

Poslije propasti Trećeg krstaškog pohoda (1189.-1192.) u Evropi nije bilo puno interesovanja za jos jedan rat protiv muslimana. Tada je Jerusalem bio pod kontrolom dinastije Abajida, koja je vladala cijelom Sirijom i Egiptom, uz izuzetak par gradova koji su i dalje pripadali krstaškom Jerusalimskom carstvu, sa prijestolnicom u Akri. U trećem pohodu, krstaši su carstvo osnovali i na Kipru.

Propovijesti Pape Inocenta III, koji je na čelo Katoličke crkve stupio 1198. godine, probudila su razmišljanja o novom pohodu. Međutim, na njegov poziv su se oglušile mnoge evropske monarhije: Njemačka se snažno opirala Papskoj moći, a Engleska i Francuska su i dalje bile u međusobnom ratu.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]